Sygn. akt II OZ 710/05
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 września 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 kwietnia 2005r., sygn. akt III SA/Gd 575/04 odmawiające przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi G. T. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 30 września 2004r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2005r. (sygn. akt III SA/Gd 575/04) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił G. T. przyznania prawa pomocy.
W treści uzasadnienia swego rozstrzygnięcia, Sąd I instancji wskazał, iż skarżąca została wezwana do złożenia w terminie 7 dni dodatkowego oświadczenia oraz dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego, dochodów i stanu rodzinnego. Skarżącą zobowiązano do przedłożenia zaświadczenia od pracodawcy o wysokości wynagrodzenia, odpisów zeznań podatkowych za lata 2002 – 2003, oświadczenia o dochodach osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym oraz do złożenia kopii dokumentów potwierdzających wysokość dochodów i ich źródło. Pomimo upływu terminu zakreślonego przez Sąd, skarżąca nie przedłożyła żądanych dokumentów oraz dodatkowych oświadczeń.
W opinii Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku strona skarżąca nie wykazała, iż nie może ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania. Oświadczenie skarżącej jest niepełne i budzi wątpliwości co do jego rzetelności, gdyż z oświadczenia M. W. (złożonego w sprawie III/SA Gd 574/04) wynika, iż matka skarżącej uzyskuje dochody z renty w kwocie 650 zł brutto, co zdaniem Sądu I instancji pozostaje w sprzeczności ze złożonym przez skarżącą oświadczeniem. Wobec niewykazania przez wnioskodawcę przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono o odmowie jego przyznania.
Skarżąca G. T. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 kwietnia 2005r., wnosząc o jego uchylenie.
W opinii strony skarżącej, Sąd wydając zaskarżone postanowienie naruszył art. 245 § 3 w zw. z art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem niskie dochody skarżącej uzasadniają przyznanie jej prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 12 70 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji tego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy.
Trzeba przede wszystkim podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.
Mając na uwadze treść powołanego art. 246 § 1 pkt 2 oraz okoliczności przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca nie udowodniła zaistnienia przesłanek uzasadniających przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, iż oświadczenie G. T. jest niepełne i budzi uzasadnione wątpliwości co do prawdziwości i kompletności danych w nim zawartych. Z oświadczenia złożonego 15 grudnia 2004r. na formularzu PPF przez matkę skarżącej M. W. w sprawie o sygnaturze akt III SA/Gd 574/04 wynika, iż uzyskuje ona dochody z tytułu renty w wysokości 650 zł brutto miesięcznie. Natomiast we wniosku o przyznanie prawa pomocy G. T. podała, że pozostająca z nią we wspólnym gospodarstwie domowym matka nie uzyskuje żadnych dochodów.
Wskazać należy, iż strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy powinna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku. Jeżeli fakty, które podaje nie znajdują pokrycia w aktach sprawy lub pozostają w sprzeczności z zawartymi tam informacjami o stanie majątkowym, istnieją podstawy do odmowy przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2004r., FZ 360/04, niepubl.). Zaistnienie takiej sytuacji wykazał w rozpatrywanej sprawie Sąd I instancji. Podkreślić należy, że skarżąca wnosząc zażalenie nawet do niego nie załączyła żądanych wcześniej przez Sąd I instancji dokumentów. Uchylanie się przez skarżącą od złożenia żądanych dokumentów, które umożliwiłyby Sądowi dokładną ocenę stanu majątkowego wnioskodawcy, a tym samym określenie jej możliwości płatniczych uzasadnia odmowę przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z powyższych względów na podstawie art. 197 § 1 i 2 art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zażalenie podlega oddaleniu.
