Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lipca 2010 r.

Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 917/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Gliwice z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], znak [...] w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego – blaszanego garażu.

W uzasadnieniu, Sąd pierwszej instancji podkreślił, że w zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie powołano żadnej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu.

Pomimo ciążącego na nim obowiązku, skarżący nie wskazał okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a jedynie podniósł, że decyzja o rozbiórce garażu jest przedwczesna i powinna być zawieszona do czasu zakończenia procedury zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, sformułowane w skardze zarzuty wydania skarżonej decyzji z naruszeniem prawa i pogwałceniem praw nabytych również nie mogą stanowić, co do zasady, podstawy wniosku o wstrzymanie jej wykonania.

W zażaleniu na powyższe postanowienie, J. C. podkreślił, że w skardze szczegółowo opisał sytuację faktyczno-prawną blaszanego garażu. Skarżący uważa, że nakaz rozbiórki powinien być zawieszony do chwili ostatecznego zatwierdzenia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który w sposób jednoznaczny określi dalsze przeznaczenie jego działki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej Ppsa), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka, określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane.

Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.

W przedmiotowej sprawie, analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza stanowisko wyrażone przez Sąd pierwszej instancji, to znaczy, że strona nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 Ppsa. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest lakoniczny. J. C. nie przedstawia w nim żadnych okoliczności, poza argumentami odnoszącymi się do zasadności wniesionej skargi, wskazując tylko, że istnienie garażu w obrębie oznaczonej działki "jest zgodne z ustaleniami obecnego Studium", a zatem, "sprawa o nakazanie rozbiórki garażu powinna być zawieszona do chwili zakończenia procedury zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego".

Nic jednak nie stoi na przeszkodzie aby skarżący ponownie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i uzasadnił go prawidłowo zgodnie z wymogami art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.