Przejdź do treści

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 lipca 2018 r.

Sygnatura II OZ 710/18. Naczelny Sąd Administracyjny. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt II OZ 710/18

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon

po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] w T. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2653/17 o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi Stowarzyszenia [...] w T. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2653/17, Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał Stowarzyszenie [...] z siedzibą w T. do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. w wysokości 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Zażaleniem Stowarzyszenie [...] z siedzibą w T. zaskarżyło powyższe zarządzenie w całości wnosząc o jego uchylenie, sprostowanie i uzupełnienie oraz przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia Stowarzyszenia z wpisu sądowego i ustanowienie pełnomocnika prawnego z urzędu. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono m.in., że zaskarżone zarządzenie zawiera błąd formalno-prawny polegający na braku określenia, że postępowanie dotyczy inwestycji budowy turbin wiatrowych na terenie Gminy S. Ponadto postępowanie w zakresie prawa pomocy nie zostało prawomocnie zakończone.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy – podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zastosował w sposób prawidłowy powyższe przepisy, wzywając stronę do uiszczenia wpisu sądowego. Prawidłowo została określona wysokość należnego wpisu w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221., poz. 2193 ze zm.), zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, wynosi 100 zł.

Przedmiot niniejszej skargi stanowi bowiem postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r., którym organ ten odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z [...] czerwca 2017 r. zawieszające postępowanie w sprawie zmiany decyzji Starosty Średzkiego z [...] listopada 2016 r. nr [...]. Jest to zatem sprawa, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia. Zaskarżone zarządzenie nie narusza więc przepisów obowiązującego prawa.

Podkreślenia wymaga ponadto, że skarżące Stowarzyszenie, pomimo złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie zostało zwolnione z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał bowiem w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 28 lutego 2018 r. odmawiające przyznania Stowarzyszeniu prawa pomocy w ww. zakresie. Wbrew więc twierdzeniu strony skarżącej dotychczasowe postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone.

Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł też podstaw do sprostowania zaskarżonego zarządzenia w zakresie wskazanym w zażaleniu.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.