Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 lipca 2017 r.

Postanowieniem z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 19/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Gliwicach odrzucił zażalenie A. C. wniesione od wyroku tego Sądu z dnia 15 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 19/17 w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (ŚWINB) w Katowicach z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego.

W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 15 marca 2017 r. WSA w Gliwicach oddalił skargę A. C. na decyzję ŚWINB w Katowicach z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego.

Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu, na jego wniosek, w dniu 21 kwietnia 2017 r. wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika.

W dniu 24 kwietnia 2017 r. skarżący nadał na poczcie, za pośrednictwem sądu wojewódzkiego, skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, pismo z dnia 24 kwietnia 2017 r. zatytułowane "zażalenie". W jego uzasadnieniu, odnosząc się do treści powyższego wyroku wskazał, że występuje z tym środkiem zaskarżenia działając na podstawie art. 194 § 1, 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., Ppsa).

Wskazując na powyższe sąd I instancji uznał za niedopuszczalne złożenie zażalenia od wyroku, co obligowało tenże sąd do jego odrzucenia, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.

Na marginesie sąd I instancji wskazał, że skarga kasacyjna obarczona jest przymusem radcowsko-adwokackim, o czym skarżący został prawidłowo pouczony.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. C., wnosząc o jego zmianę lub uchylenie.

Nadmienia, że uzasadnienie wyroku WSA w Gliwicach z dnia 15 marca 2017 r. skupione jest na wyjaśnianiu okoliczności sporządzenia kasacji, natomiast brak jest oceny dowodów zawartych w jego skardze z dnia 15 grudnia 2016 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 173 § 1 Ppsa, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 tej ustawy, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zakwestionowane przez A. C. rozstrzygnięcie sądu I instancji zapadło na podstawie przepisu art. 151 Ppsa, zatem środkiem jego zaskarżenia jest skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Stosowne pouczenie wraz z odpisem orzeczenia skarżący otrzymał w dniu 21 kwietnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 57). W punkcie 2 pouczenia znajdowała się również informacja, że skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 Ppsa. Dodatkowo w treści uzasadnienia wniesionego środka zaskarżenia skarżący jako podstawę prawną powołał przepisy art. 194 § 1, 2 i 3 Ppsa odnoszące się do zażaleń. Zasadnym zatem było stanowisko sądu I instancji, który uznał, że pismo skarżącego z dnia 24 kwietnia 2017 r. zatytułowane "zażalenie" było niedopuszczalne, co oznacza, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Odnosząc się do podniesionej w zażaleniu argumentacji wyjaśnić należy, że sąd I instancji nie mógł odnosić się do merytorycznych aspektów sprawy z uwagi na niedopuszczalność złożenia zażalenia od wyroku.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.