Sygn. akt II OZ 786/11
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.M. i J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 2348/10 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.M. i J.M. na decyzję Głównego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż zaskarżona decyzja nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania bowiem decyzja utrzymująca w mocy lub uchylająca decyzję stwierdzająca nieważność innej decyzji nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie rodzi ona po stronie adresata żadnych uprawnień ani obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy.
W zażaleniu na powyższe postanowienie podnosi się, że wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na użytkowanie pozbawia właścicieli wyodrębnionych lokali prawa do ich użytkowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, iż objęta wnioskiem o wstrzymanie decyzja nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 ppsa. Faktycznie, co do zasady, decyzja utrzymująca w mocy lub uchylająca decyzję stwierdzająca nieważność innej decyzji nie posiada atrybutu wykonalności jednakże ten fakt nie przesądza o tym, że jej wykonanie in concreto w danej sprawie nie może wywołać skutków o jakich mowa we wskazanym wyżej przepisie. Oceniając bowiem zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania aktu nie sposób czynić tego w oderwaniu od skutków jakie to rozstrzygnięcie może powodować dla strony.
W związku z powyższym, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji powinien przy ponownym rozpoznaniu sprawy rozważyć czy okoliczności niniejszej sprawy, uzupełnione wywodami wniosku o wstrzymanie, dają podstawę by uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji, jeszcze przed rozstrzygnięciem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, może spowodować wystąpienie skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 ppsa w związku z art. 197 ppsa.
