Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lutego 2017 r.

Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2016 r. Przewodnicząca Wydziału

VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wezwała skarżących D. W. i M. W. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie

złotych od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie z dnia 19 maja 2016 r. Wysokość wpisu ustalono stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

Na powyższe zarządzenie skarżący złożyli zażalenie. Podnieśli, że zostali bezprawnie pozbawieni przez Sąd zarówno możliwości udziału w rozprawie, jak

i zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Zgodnie z art.

§ 1 i 3 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, uiścił opłatę pod rygorem odrzucenia skargi.

Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku regulują przepisy ustawy p.p.s.a. – podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucję prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.).

Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a). Pismem, o którym mowa w cytowanym wyżej przepisie, w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a., jest m. in. zażalenie. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Stosownie do delegacji ustawowej zawartej w art. 233 p.p.s.a. wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

Rozpoznając zażalenie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału wzywające do uiszczenia wpisu sądowego Naczelny Sąd Administracyjny bada czy zarządzenie

to zostało wydane we właściwym trybie i czy wpis (jego charakter i wysokość) wskazany w zarządzeniu jest zgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału prawidłowo określiła

na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wysokość wpisu. Stosownie do powołanego wyżej przepisu wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł.

W niniejszej sprawie przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2016 r., odmawiające uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia

lutego 2016 r., oddalającego skargę D. W. i M. W.

na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zażalenie na takie postanowienie nie jest wolne od wpisu i nie jest objęte, tak przedmiotowym jak

i podmiotowym, zwolnieniem od obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Skarżący nie korzystają ze zwolnienia od kosztów sądowych.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.