Sygn. akt II OZ 945/05
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. i L. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 90/04 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi M. i L. L. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 16 stycznia 2004 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżących o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Z. K. w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 16 stycznia 2004 r., nr [...]
W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał, że przyczyną wyłączenia sędziego na wniosek strony ( w oparciu o art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest taki stosunek osobisty między sędzią a stroną lub jej przedstawicielem, który mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Jak dalej wywiódł Sąd I instancji w rozpoznawanej sprawie nie zachodziły przyczyny wyłączenia z urzędu ani przesłanki wyłączenia sędziego na wniosek strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał, że sędzia, którego wyłączenia domagali się skarżący złożył wymagane oświadczenie, z którego nie wynika, aby między sędzią a stroną ani przedstawicielem strony w sprawie tej zachodziły okoliczności mogące stanowić przyczynę wyłączenia. W oparciu o powyższe oświadczenie oraz inne pisma i dokumenty znajdujące się w aktach; mając również na uwadze treść orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 1971 r. (I CZ 121/71, OSNCP z 1972 r., nr 3, poz. 75), w którym wskazano, że "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona, która żąda wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" - Sąd nie znalazł podstaw do wyłączenia sędziego Z. K. od rozpoznawania sprawy o sygn. akt II SA/Gd 90/04.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podnieśli, że mają wątpliwości co do bezstronności sędziego, podejrzewając go o "korupcję i zmowę z urzędnikami na szczeblu powiatowym i wojewódzkim".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 19 powoływanej wyżej ustawy sąd wyłącza sędziego na jego żądane lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego.
Przepis ten umożliwia wyłączenie od orzekania sędziego, który posiada pozazawodowe kontakty z jedną ze stron lub jej pełnomocnikiem. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie sytuacja taka nie została przez skarżących uprawdopodobniona. Skarżący ani we wniosku ani w zażaleniu nie powołali okoliczności, które mogłyby uzasadniać przyczyny mające stanowić podstawę wyłączenia sędziego. Nie wykazali istnienia jakiegokolwiek stosunku osobistego między stroną postępowania lub pełnomocnikiem a sędzią, a zarzuty podnoszone w zażaleniu nie znajdują racjonalnego uzasadnienia. Jak wynika z pism skarżących głównym zarzutem skierowanym przeciwko Sędziemu, jest niekorzystny dla skarżących wynik postępowania (wyrok z dnia 18 lutego 2005 r. oddalający ich skargę). Takie zarzuty nie mogą natomiast stanowić podstawy wyłączenia sędziego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 1975 r., I CZ 170/74, LEX nr 7651), mogą zaś być rozpatrywane w postępowaniu odwoławczym przed sądem wyższej instancji.
Podkreślenia wymaga także fakt, że w aktach sprawy znajduje się oświadczenie Sędziego z dnia 1czerwca 2005 r. (k. 127), z którego wynika, iż nie ma podstaw do jego wyłączenia. Subiektywne przeświadczenie o
negatywnym nastawieniu Sędziego nie jest uzasadnione, a skarżący nie przedstawili jakichkolwiek okoliczności mogących potwierdzić, że zachodzą uzasadnione wątpliwości co do bezstronności Sędziego, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia.
Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.
