Sygn. akt II OZ 971/16
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon
po rozpoznaniu w dniu 19 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2016, sygn. akt II OZ 971/16, wydanym po rozpoznaniu zażalenia adwokata A. D., pełnomocnika z urzędu P. D., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1289/15, o odmowie przyznania zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi P. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego
sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2016, sygn. akt II OZ 971/16, w ten sposób, że w miejsce słów "na rzecz adwokata P. D." wpisać "na rzecz adwokata A. D.".
Uzasadnienie
W dniu 28 września 2016, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał zażalenie adwokata A. D., pełnomocnika z urzędu P. D., na pkt 1. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1289/15, o odmowie przyznania zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania przed sądem I instancji.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl art. 166 p.p.s.a. powyższy przepis znajduje odpowiednio zastosowanie do postanowień.
W niniejszej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania z urzędu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2016, sygn. akt II OZ 971/16, w zakresie wskazanym w sentencji niniejszego postanowienia.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
