Sygn. akt OSK 1047/04
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: przewodniczący sędzia Małgorzata Stahl po rozpatrzeniu w dniu 11 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2004 r., sygn. akt 2 IV SA 4455/03 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania p o s t a n a w i a oddalić skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2004 r. odrzucono, na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a., skargę J. T. z dnia 21 października 2003 r. na decyzję Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy wcześniejszą decyzję w tej sprawie z dnia 2 czerwca 2003 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w W. z dnia 26 października 1950 r., nr [...] o pozbawieniu obywatelstwa i przepadku całego majątku O. W. S. i żony A. M. S.
Pełnomocnik strony wnosząc do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, wpis od niej uiścił w znakach opłaty skarbowej. Skarga została przekazana do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który zarządził w dniu 31 października 2003 r. zwrot znaków opłaty skarbowej pełnomocnikowi skarżącego. Do dnia 20 lutego 2004 r. nie wpłynął natomiast prawidłowo wniesiony wpis od skargi, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę wyżej wymienionym postanowieniem z dnia 4 marca 2004 r.
W uzasadnieniu postanowienia, Sąd stwierdził, że pisma podlegające opłacie stałej i wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego powinny zostać opłacone bez wezwania do uiszczenia opłaty, w oparciu o § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz.U. Nr 117, poz. 563 ze zm.), mającego zastosowanie w tej sprawie, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271).
Na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi, pełnomocnik strony wniósł w terminie skargę kasacyjną, w której domaga się uchylenia postanowienia w całości; zarzucając naruszenie przepisów o postępowaniu, które miało wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), postępowanie w sprawach niezakończonych, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. toczy się przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi w oparciu o przepisy p.p.s.a., z zastosowaniem dotychczasowych przepisów o wpisie i kosztach sądowych.
Zgodnie z § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej, mającego zastosowanie w tej sprawie, wpis uiszcza się w kasie Naczelnego Sądu Administracyjnego lub na rachunek bankowy tego Sądu lub w znakach opłaty sądowej.
Pełnomocnik strony wpis wniósł w znakach opłaty skarbowej, a zatem w sposób nieodpowiadający powołanemu przepisowi. Opłata wniesiona w takiej formie nie może być uznana za prawidłową. Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny zarządził zwrot niewłaściwie dokonanej opłaty.
Ponadto wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się bez wezwania (§ 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej).
W tym stanie rzeczy skarga kasacyjna jest niezasadna. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 2 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.
