Sygn. akt OSK 414/04
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Antosiewicz, Sędziowie NSA Joanna Runge-Lissowska (spr.), Leszek Włoskiewicz, Protokolant Edyta Pawlak, po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2003 r. sygn. akt V SA 1442/03 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich oddala skargę kasacyjną i zasądza na rzecz adwokat J. B. ustanowionej z urzędu kwotę 300 ( słownie: trzysta) zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonych przez Skarb Państwa
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20.11.2003 r. sygn. akt V SA 1442/03 oddalił skargę [...] na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...].03.2003 r. nr [...] o pozbawieniu uprawnień kombatanckich. Sąd stwierdził, że z dokumentów sprawy – orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Weryfikacyjnej ZBOWiD w C. z dnia [...].09.1983 r., zaświadczenie Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w C. z dnia [...].01.1983 r. - wynika, iż [...] uprawnienia kombatanckie uzyskał z tytułu udziału w walkach z reakcyjnym podziemiem w okresie od dnia 23.05.1946 r. do dnia 31.12.1947 r., natomiast żadne dowody nie wskazują, aby służba w Milicji Obywatelskiej odbywała się w specjalnej, wydzielonej i współdziałającej z wojskiem grupie operacyjnej prowadzącej walkę z Ukraińską Powstańczą Armią, a oddział "Roja", z którym walczył służąc w MO nie był jednostką UPA, były zatem podstawy do pozbawienia uprawnień kombatanckich na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371 ze zm.).
Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł [...], domagając się jego uchylenia i rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, zarzucając naruszenie art. 25 ust. 2 pkt 1 ustawy o kombatantach, przez błędną jego wykładnię. Argumenty uzasadnienia skargi kasacyjnej dotyczyły rozumienia pojęcia "bandy", jak określano oddział "Roja" w latach, kiedy brał udział w walkach z nim skarżący .
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zarzut skargi kasacyjnej o naruszeniu przez Sąd art. 25 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego przez błędną jego wykładnię jest całkowicie chybiony. Przepis ten nie był ani podstawą postępowania administracyjnego, ani w jego świetle legalności wydanych w sprawie decyzji Sąd nie oceniał.
Skarga kasacyjna została sporządzona odręcznie i podniesiono w niej naruszenie tego przepisu, co mogło być przez Naczelny Sąd Administracyjny źle odczytane, jednakże przed rozprawą został złożony do akt sądowych maszynopis skargi kasacyjnej, z którego wyraźnie wynika, iż prawidłowo odczytano podstawę skargi – jako art. 25 ust. 2 pkt 1 ustawy.
Podstawę orzekania przez organy i oceny Sądu stanowił art. 25 ust. 2 pkt 2 tej ustawy i tylko jego powołanie w skardze kasacyjnej i wykazanie błędnej interpretacji mogłoby zostać uznane za skargę kasacyjną mającą usprawiedliwioną podstawę.
Skarga kasacyjna stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a celem takiego umocowania jest to, aby była ona sporządzana fachowo i precyzyjnie, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny związany jest jej granicami, jak to wynika z art. 183 § 1 zdanie pierwsze tej ustawy i nie jest władny dokonywać ani interpretacji skargi, ani poprawy ewentualnych błędów i pomyłek.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 Prawo o postępowaniu.
