Sygn. akt OSK 514/04
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz, Sędziowie NSA Krystyna Borkowska (spr.), Stanisław Nowakowski, Protokolant Łukasz Celiński, po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej C. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 listopada 2003 r. sygn. akt II SA-B-Po 94/03. w sprawie ze skargi C. J. na bezczynność organu w przedmiocie opłaty za wodę pobraną z urządzeń zaopatrzenia w wodę postanawia odrzucić skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 listopada 2003r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu odrzucił skargę C. J. na "bezczynność Burmistrza Krotoszyna" w przedmiocie opłat za wodę pobraną z urządzeń zaopatrzenia w wodę.
W uzasadnieniu postanowienia sąd stwierdził, że nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na bezczynność w zakresie uchwał na organy jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. – o Naczelnym Sądzie Administracyjnym Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 16 ust. 1 pkt 1-4 a zatem bezczynność w zakresie wydania decyzji i postanowień, które są zaskarżalne do sądu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z mocy prawa.
Nie jest więc dopuszczalne złożenie skargi na bezczynność rady gminy w zakresie niepodjęcia uchwały.
Na powyższe postanowienie wniósł skargę kasacyjną C. J.. Domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania zarzucił sądowi "naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy".
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniósł, że wniesiona przez skarżącego do sądu skarga była skargą na bezczynność dotyczącą niewykonania przez Burmistrza obowiązków wynikających z przepisów prawa. W warunkach niniejszej sprawy przyjąć należy, że została przez Radę Miejską w Krotoszynie wydana uchwała, skoro jak wynika z protokołu posiedzenia sesji przeciwko przyjęciu nowych taryf za wodę i ścieki oddano zdecydowaną większość głosów. Uchwała ta jednak wbrew wymogom wynikającym z art. 90 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. – o samorządzie gminnym – nie została przez Burmistrza przedstawiona Wojewodzie Wielkopolskiemu.
W ocenie wnoszącego skargę błędny jest pogląd sądu, że uchwała nie została wydana i w związku z tym skarga dotyczy bezczynności w zakresie podejmowania uchwał. W
niniejszej sprawie należało przyjąć, że rada podjęła uchwałę odrzucając nowe taryfy. Sąd nie miał zatem podstaw do odrzucenia skargi a co najwyżej mógł ją oddalić.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga kasacyjna, jako sformalizowany środek zaskarżenia, powinna czynić zadość wymaganiom konstrukcyjnym, sformułowanym w art. 176 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wymaganiami tymi są: a) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; b) wskazanie czy jest ono zaskarżalne w całości, czy w części; c) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; d) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Pominięcie któregoś z tych elementów w formułowaniu skargi kasacyjnej czyni ją niedopuszczalną.
Skarżący jako podstawę kasacyjną przytacza "naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy". Taki zarzut stanowi powtórzenie treści art. 174 pkt. 2) P.p.s.a. Powtórzenie treści art. 174 P.p.s.a. nie stanowi przytoczenia podstawy kasacyjnej. Autor skargi jest zobowiązany wskazać konkretny przepis postępowania, jaki naruszył sąd I instancji, i wyjaśnić na czym to naruszenie polegało i jak mogło wpłynąć na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Nieprzytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia skutkuje niemożnością wyznaczenia tych granic. Sąd nie może domyślać się ani wnioskować na czym autor skargi opiera swoje żądanie danego rozstrzygnięcia.
Mając na uwadze powyższe względy Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niedopuszczalną i na podstawie art.178 w związku z art. 193 P.p.s.a. postanowił j.w.
