Sygn. akt OSK 558/04
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski, Sędziowie NSA Joanna Runge-Lissowska, Leszek Włoskiewicz (spr.), Protokolant Mariola Błaszczyk, po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Anny J. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie z dnia 6 listopada 2003 r. sygn. akt SA/Sz 2392/02 w sprawie ze skargi Anny J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 10 września 2002 r. (...) w przedmiocie podziału nieruchomości oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie wyrokiem z dnia 6 listopada 2003 r. SA/Sz 2392/02 oddalił skargę Anny J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 10 września 2002 r. (...) utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia 26 lipca 2002 r. (...), którą odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 16 czerwca 1999 r. (...) zatwierdzającej projekt podziału działki nr 17/39 o powierzchni 0,0176 ha, położonej przy ul. T. w K., a stanowiącej współwłasność Przedsiębiorstwa Inwestycyjnego "F." Spółka z o.o. w K., Henryka J. i Wiesława N.
Sąd podzielił stanowisko organu nadzoru, że Anna J. - właścicielka nieruchomości sąsiedniej - nie miała statusu strony w postępowaniu podziałowym, dotyczącym cudzej nieruchomości, i dlatego nie może żądać wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji podziałowej.
W skardze kasacyjnej Anna J. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy i wskazała art. 28 Kpa.
Skarżąca wyjaśniła, że została pozbawiona "prawa strony", podczas gdy ma interes prawny - w rozumieniu powołanego przepisu - ponieważ podziału dokonano, aby utworzyć działkę, którą obowiązana jest wykupić wobec zajęcia części nieruchomości sąsiedniej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarżąca zarzuca naruszenie przepisów postępowania, lecz powołuje art. 28 Kpa, który - w świetle art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ - nie znajdował zastosowania w postępowaniu sądowym.
Zarzut naruszenia art. 28 Kpa można odnieść tylko do organu nadzoru, podczas gdy przedmiotem skargi kasacyjnej mogą być wyłącznie uchybienia sądu dotyczące przepisów obowiązujących w postępowaniu sądowym.
Jeżeli przyjąć, że - jak utrzymuje skarżąca - sąd dokonał błędnej oceny prezentowanego przez organ nadzoru stanowiska w sprawie, to nie naruszył art. 28 Kpa lecz odpowiednie przepisy postępowania sądowego, gdyż oddalił skargę zamiast ją uwzględnić.
Sąd nie stosuje art. 28 Kpa, natomiast bada, jak ten przepis zastosował organ administracji i dlatego naruszenie art. 28 Kpa nie może stanowić samodzielnego zarzutu skargi kasacyjnej, chociaż może uzasadniać zarzut naruszenia innego przepisu postępowania sądowego.
Wobec powyższego - uznając, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy - orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
