Sygn. akt OSK 685/04
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie : Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2004 r. sygn. akt 7/IV SA 4353/03 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu budowlanego postanawia oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił skargę [...] jako wnoszoną przez adwokata a nieopłaconą wpisem stałym w terminie do wniesienia skargi.
Zażalenie na to postanowienie wniosło Przedsiębiorstwo zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. podstawę z art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) poprzez obrazę art. 77 § 1 i art. 73 § 1 kpa i nie uwzględnienie przez Sąd, iż uniemożliwiono stronie zapoznanie się z projektem, który był przedmiotem decyzji administracyjnej, co pozbawiło skarżącego możliwości skorzystania z drogi sądowej w ustawowym terminie oraz poprzez nie uwzględnienie przez sąd faktu, iż strona nie wiedziała o uchybieniu terminu o jeden dzień i nie mogła wnieść o jego przywrócenie na podstawie art. 35 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania; z ostrożności wniósł ewentualnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu przedstawiono okoliczności faktyczne związane z przekroczeniem terminu do wniesienia skargi, które zdaniem skarżącego obciążają organ.
W odpowiedzi na zażalenie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Warszawie wniósł o jego oddalenie.
W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż środek zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi określony jako "zażalenie" Sąd uznał, że jest skargą kasacyjną. Spełniała ona wymogi określone w art. 174, 175 § 1 i 176 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i podlegała rozpoznaniu. Zgodnie bowiem z art. 173 § 1 ww. ustawy od wydanego przez sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba, że przepis stanowi inaczej.
Ponieważ postanowienie odrzucające skargę kończy postępowanie, a przepis szczególny nie stanowi inaczej, przysługuje od takiego postanowienia skarga kasacyjna, a nie zażalenie.
Rozpoznając więc skargę kasacyjna, Sąd uznał, że nie ma ona usprawiedliwionych podstaw.
W sprawie bezsporne jest, iż skarga, która podlegała wpisowi stałemu została wniesiona przez adwokata bez uiszczenia tego wpisu. Jego uiszczenie nastąpiło już po upływie terminu do wniesienia skargi i ta okoliczność jest również bezsporna. W takiej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo zastosował przepisy obowiązujące w dacie wniesienia skargi, bowiem zgodnie z art. 97 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm. ) do spraw, których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. Skarga podlegała odrzuceniu bowiem adwokat nie uiścił wpisu stałego od wniesionej skargi. Na marginesie należy wskazać, że obecnie obowiązujące przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi również zawierają taką regulację.
W takiej sytuacji faktycznej i prawnej podniesione w skardze kasacyjnej okoliczności co do braku winy w uchybieniu terminu nie mogą mieć znaczenia dla oceny prawidłowości postanowienia Sądu, który nie naruszył wskazanych w skardze przepisów.
Dodać również należy, że zgłoszony alternatywnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie jest rozpoznawany przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie bowiem z art. 87 §1 ww. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana i ten sąd jest właściwy do jego rozpoznania.
Z tych wszystkich względów Sąd na zasadzie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.
