Sygn. akt OSK 772/04
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Stebnicka, Sędziowie NSA Krystyna Borkowska /spr./, Leszek Włoskiewicz, Protokolant Agnieszka Kwiatkowska, po rozpoznaniu w dniu 27 października 2004r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 marca 2004r. sygn. akt II SA/Łd 1383/01 w sprawie ze skargi S. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] czerwca 2001 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki garażu oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 marca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu sprawy ze skargi S. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] czerwca 2001 r. w przedmiocie rozbiórki garażu – oddalił skargę.
W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że "jest poza sporem, iż inwestor rozpoczął i zakończył prace przy budowie garażu, bez zgody właściwego organu". Stosownie natomiast do brzmienia art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjątki od tej zasady wymienione zostały w art. 29 i 30 cyt. ustawy z tym, że przedmiotowy garaż nie może zostać zaliczony do obiektów tam wymienionych. Bez znaczenia jest dla zastosowania sankcji przewidzianej w art. 49 cyt. ustawy fakt, że inwestor dysponował decyzją z dnia [...].04.1995 r. ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowego obiektu.
W złożonej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej S. Z. wniósł o jego uchylenie "a także uchylenie decyzji W.I.N.B. w Łodzi z dnia [...].06.01 r."
Kwestionowanemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisu prawa materialnego tj. art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. "przez niezasadne przyjęcie, że garaż został wybudowany bez pozwolenia na budowę". W dniu [...]09.1995 r. zostało bowiem wydane pozwolenie na budowę drewnianego garażu, który został postawiony. Ponieważ drewniane elementy tego garażu niszczały, inwestor zastępował je murowanymi. W tych warunkach nie było konieczne uzyskanie pozwolenia na budowę.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną zważył co następuje.
Podstawę skargi kasacyjnej stanowi zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 48 prawa budowlanego.
Przypomnieć w związku z tym należy, że naruszenie prawa materialnego może nastąpić w dwojaki sposób: przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie.
Autor skargi kasacyjnej nie wskazał wprawdzie wyraźnie w jaki sposób przepis stanowiący podstawę rozstrzygnięcia sprawy został naruszony, jednakże z zawartych w uzasadnieniu skargi wywodów wynika, że kwestionuje on ustalenia faktyczne poczynione przez organy i podzielone przez Sąd.
Zauważyć w tym miejscu należy, że zarzut naruszenia prawa materialnego, nie może być skutecznie uzasadniony próbą zwalczania ustaleń faktycznych. Oparcie skargi wyłącznie na tej podstawie kasacyjnej oznacza, że wnoszący ją nie kwestionuje przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia ustaleń faktycznych, co mogłoby nastąpić w ramach drugiej z wymienionych w art. 184 p.p.s.a. podstaw kasacyjnych tj. naruszenia prawa procesowego. Naruszenie prawa materialnego nie może w tym przypadku polegać na wadliwym – w ocenie skarżącego – ustaleniu faktu, w tym przypadku wybudowaniu murowanego garażu bez pozwolenia., skoro skarżący nie powołał w skardze kasacyjnej drugiej z podstaw kasacyjnych, określonej w art. 184 ppsa tj. naruszenia przez sąd właściwych przepisów prawa procesowego.
W tej sytuacji, wbrew stanowisku skarżącego należy przyjąć, że sąd administracyjny nie dopuścił się wadliwej subsumcji nie podważonych skutecznie w kasacji – jak to wyżej wykazano – ustaleń faktycznych.
Z przytoczonych wyżej powodów prawidłowość zastosowania art. 48 – Prawa budowlanego nie mogły nasuwać żadnej wątpliwości.
Uwzględniając powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na zasadzie art. 184 ustawy z dnia 30.08.2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.
