Sygn. akt OZ 1004/04
SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: przewodniczący sędzia Barbara Gorczycka – Muszyńska po rozpatrzeniu w dniu 7 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia Kupców "H." na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2005 r., sygn. akt 6 II SA2462/02 o oddaleniu wniosku o przyznanie praw pomocy w sprawie ze skargi Stowarzyszenia Kupców "H." na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie zajęcia pasa drogowego p o s t a n a w i a oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2004 r., sygn. akt 6 II SA 2462/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Sąd nie znalazł podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy. Zauważył, że jednym z głównych postanowień statutu Stowarzyszenia jest obrona interesów zawodowych członków. Co więcej, Stowarzyszenie zrzesza wyłącznie osoby prowadzące działalność gospodarczą.
Statut zawiera zapis o pozyskiwaniu środków ze składek członkowskich, z zapisów, darowizn, dochodów niestałych i także o możliwości prowadzenia działalności gospodarczej. Mając na uwadze powyższe, rezygnacja stowarzyszenia z pobierania składek członkowskich nie jest więc wystarczającym powodem do przyznania prawa pomocy.
W zażaleniu na postanowienie z dnia 9 sierpnia 2004 r., skarżące Stowarzyszenie Kupców "H." wnosi o uchylenie postanowienia w całości, zarzucając naruszenie przepisu art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a., a także naruszenie ustawy Prawo o stowarzyszeniach, a także nierozpoznanie istoty sprawy i błędne ustalenia w zakresie stanu faktycznego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Generalną zasadą, wyrażoną w art. 199 p.p.s.a., jest ponoszenie przez strony kosztów swojego udziału w sprawie. Zwolnienie od kosztów sądowych następuje w drodze wyjątku.
Prawo pomocy odnosi się do sytuacji, w których strona nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w całości lub też częściowo (art. 246 § 1 i 2 p.p.s.a.), przy czym ciężar dowodu spoczywa na wnioskującym o prawo pomocy. Oznacza to, że wnioskujący musi udowodnić
Sygn. akt 1004/04
zaistnienie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy. W przypadku stowarzyszenia nie wypełnienie przesłanek określonych w art. 246 § 2 skutkuje oddaleniem wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie wykazał w sposób dostateczny niemożności poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu – Stowarzyszenie mogło i powinno liczyć się z ewentualnymi skargami do Naczelnego Sądu Administracyjnego i koniecznością ponoszenia w związku z tym kosztów, skoro w statucie wskazano jako jeden z podstawowych celów Stowarzyszenia – obronę interesów zawodowych jego członków; a w związku z tym postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest zasadne. Dlatego na podstawie art.184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.
