Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 maja 2004 r.

U z a s a d n i e n i e

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2004 roku : 1/ oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 września 2003 r. oraz z dnia 9 października 2003 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji a ponadto 2/ oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 września 2003 r., (którym uchylono postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia 14 maja 2003 r o wstrzymaniu wykonania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Lubinie z dnia 9 czerwca 1997 r.) oraz z dnia 9 października 2003 r. (którym uchylono postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia 14 maja 2003 r. o wstrzymaniu wykonania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Lubinie z dnia 9 czerwca 1997 r.). W ocenie sądu skarżący nie wykazali zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/ a więc niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to zarówno zaskarżonych decyzji o charakterze formalno prawnym jak i zaskarżonych postanowień z dnia 17 września 2003 r. oraz z dnia 9 października 2004 r., co uzasadnia oddalenie wniosków.

W zażaleniu na powyższe postanowienie z dnia 28 stycznia 2004 r. skarżący J. S. i J. S. oraz R. K.-S. i S. S. domagali się jego zmiany i uwzględnienia wniosków o wstrzymanie zaskarżonych decyzji i postanowień. Według twierdzeń skarżących zachodzi niebezpieczeństwo powstania szkody gdyż naruszone zostały przepisy przeciwpożarowe (zagrożenie pożarem) zaś szkoda polega na zmniejszeniu użyteczności ich budynków (nasłonecznienie), a wreszcie zachodzi niebezpieczeństwo powstania szkody po stronie inwestora, gdyż w razie uwzględnienia skargi będzie zachodziła konieczność orzeczenia nakazu rozbiórki budynku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zażalenie nie jest uzasadnione. Wprawdzie wywody skarżących mają istotne znaczenie dla rozpoznania skargi (w szczególności dotyczące kwestii odległości, nowych pomiarów), jednakże nie podważają oceny sądu o braku zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/. Należy podkreślić, że powołany przepis ma charakter uznaniowy (sąd może) i stanowi wyjątek od zasady (wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności) zaś dla wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu konieczne jest wykazanie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.). Co więcej powołaną w tym przepisie przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przede wszystkim odnieść do interesów prawnych i faktycznych skarżących a nie do inwestora (w zażaleniu podniesiono, że w przypadku ewentualnego uchylenia pozwolenia na budowę a następnie orzeczenia rozbiórki, powstanie znaczna szkoda po stronie inwestora). Inaczej rzecz ujmując wywody zażalenia wykazujące, że w razie uwzględnienia skargi, inwestorzy poniosą szkodę związaną z rozbiórką obiektu, same w sobie, nie oznaczają i nie mogą oznaczać spełnienia się przesłanki z art. 61 § 3 powołanej ustawy. Jeśli chodzi o obszerne wywody zawarte w zażaleniu, nazwane "Dodatkowymi uwagami do meritum sprawy", nie podlegają one badaniu w postępowaniu zażaleniowym lecz w toku merytorycznego rozpoznania skargi. W konsekwencji należy uznać, że wywody zażalenia stanowią polemikę z oceną sądu a wobec tego zażalenie, z braku uzasadnionych podstaw należało oddalić.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 197 § 1 i 2 w związku z art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/ orzeczono jak w sentencji.