Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 7 października 2011 r.

Sygnatura I CNP 30/11. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt I CNP 30/11

Sygn. akt I CNP 30/11 POSTANOWIENIE Dnia 7 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski w sprawie ze skargi A. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku zaocznego Sądu Rejonowego z dnia 29 października 2007 r., wydanego w sprawie z powództwa E. O.

przeciwko A. K.

o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 października 2011 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie 2 Sąd Rejonowy wyrokiem zaocznym z dnia 29 października 2007 r. zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 25 000 zł z należnościami ubocznymi.

Pozwana A. K. w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku zarzuciła naruszenie przepisów postępowania – art. 136 § 1 i § 2 k.p.c. w zw. z art.

k.p.c. Wniosła o stwierdzenie, że zaskarżony wyrok jest niezgodny z tymi przepisami.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 424.6 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być wniesiona w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Rozpoznawana skarga została wniesiona po tym terminie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Termin określony w art.

4246 § 1 k.p.c. jest jednak terminem o charakterze prekluzyjnym i nie podlega przywróceniu. Wniosek o przywrócenie terminu został wcześniej odrzucony przez Sąd Rejonowy jako niedopuszczalny. Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.