Postanowienie Sądu Najwyższego z 10 maja 2018 r.

W dniu 5 marca 2018 r. do Sądu Najwyższego w imieniu M. N. została złożona skarga z datą 2 marca 2018 r. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 25 maja 2016 r. (sygn. akt V Ca […] ).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Działający w imieniu skarżącego powoda pełnomocnik z urzędu adwokat M.D. w treści wniesionego środka zaskarżenia wskazała, że nie posiada ona kontaktu ze skarżącym, zaś kierowana do niego korespondencja pocztowa jest zwracana z adnotacją o śmierci adresata. Wobec powyższej informacji zawartej w skardze, pismem z dnia 13 kwietnia 2018 r., Sąd Najwyższy zwrócił się do Urzędu Stanu Cywilnego w. W o przedłożenie skróconego aktu zgonu M .N. W odpowiedzi na przesłane pismo Urząd Stanu Cywilnego w.

W., pismem z dnia 19 kwietnia 2018 r., przedstawił Sądowi Najwyższemu odpis skróconego aktu zgonu M. N., z którego wynika, że M .N. zmarł w dniu 20 czerwca 2017 r. Mając na względzie powyższe okoliczności sprawy stwierdzić należy, że skarga o stwierdzenie nie zgodności z prawem prawo mocnego orzeczenia z dnia 25 maja 2016 r. podlega odrzuceniu, gdyż została wniesiona na rzecz osoby zmarłej, a więc pozbawionej zdolności sądowej. Zwrócić przy tym należy uwagę, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, w tym przede wszystkim stanowiskiem wyrażonym w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2005 r., sygn. akt III BZP 1/05 (publ.

OSNC 2006, nr 5, poz. 78), po śmierci strony, która brała udział w postępowaniu zakończonym prawomocnym wyrokiem, legitymowanym do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest spadkobierca strony, która zmarła po uprawomocnieniu się wyroku wydanego w sprawie.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. aj 3