Sygn. akt I CSK 150/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada Dnia 24 listopada 2016 r. w sprawie z powództwa S. M. i D. B. przeciwko Towarzystwu [x] w W. o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej powódek od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 listopada 2015 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Według art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Powódki zarzuciły zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego z dnia 5 listopada 2015 r. naruszenie - zestawionych w różnych układach - przepisów art. 45 Konstytucji, art. 328 § 2, art. 379 pkt 5, art. 382, 386 § 2 i 4 i art. 391 k.p.c. oraz art. 5, 65, 117 § 2, art. 118, 123 § 1 pkt 2, art. 498 § 1, art. 499 k.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniły oczywistą jej zasadnością w zakresie przytoczonych podstaw kasacyjnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W art. 398 9 §1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w n iej wadliwość zaskarżone go orzeczenia jest dostrzegalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15). Przytoczone w skardze kasacyjnej okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por. T. Wiśniewski, w: H. Dolecki, T. Wiśniewsku, red., Kodeksu postępowania cywilnego. Komentarz, t. II, Warszawa 2010, s. 233 i 234). W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia żadnego z przepisów powołanych w skardze kasacyjnej powódek.
Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powódek. jw
