Postanowienie Sądu Najwyższego z 28 stycznia 2026 r.

Zgodnie z art. 398 4 § 1 pkt 1 – 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać: oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Wymienione elementy skargi mają charakter konstrukcyjny, a ich brak nie podlega uzupełnieniu. Wniosek taki wynika z porównania treści art. 398 6 § 2 k.p.c. in medio oraz art. 398 6 § 1 k.p.c. Tylko drugi z przywołanych przepisów dopuszcza sanowanie określonych braków skargi kasacyjnej; nie dotyczy to jednak elementów konstrukcyjnych wymienionych w art. 398 4 § 1 k.p.c. Waga tych obowiązków powoduje, że ewentualne wady skargi w tym zakresie nie mogą być, inaczej niż w przypadku braków o charakterze formalnym, naprawione.

Skarga, która nie spełnia któregokolwiek z wymagań określonych w art. 398 4 § 1 k.p.c., jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu stosownie do art. 398 6 § 2 k.p.c. (zob. m.in. postanowienia SN: z 27 listopada 2015 r., V CSK 290/15 i z 3 czerwca 2016 r., IV CSK 796/15 - nie publ.). Jak wyjaśniono w orzecznictwie, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie są odrębnymi i samodzielnymi wymaganiami skargi kasacyjnej.

Dystynkcja ta wiąże się ze szczególnym celem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, który polega na przytoczeniu prawnych racji przemawiających za zasadnością merytorycznego rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej z uwzględnieniem publicznoprawnych, ponadindywidualnych zadań tego środka zaskarżenia, natomiast podstawy kasacyjne i wypełniające je zarzuty determinują zakres kontroli kasacyjnej (art. 398 13 § 1 k.p.c.), a ich uzasadnienie służy wskazaniu jurydycznych argumentów przemawiających za niezgodnością zaskarżonego orzeczenia z przepisami prawa objętymi zarzutami skargi. Badanie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia ma następczy charakter, warunkowane jest uprzednim pozytywnym zweryfikowaniem powodów przemawiających za przyjęciem skargi do rozpoznania – przyczyn kasacyjnych.

Przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie jest elementem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej, zaś uchybienia w zakresie tego wymagania nie podlegają naprawieniu i skutkują odrzuceniem skargi kasacyjnej a limine jako niedopuszczalnej (art. 398 6 § 2 i 3 w związku z art. 398 4 § 1 pkt 2 k.p.c.). Dotyczy to nie tylko samego przytoczenia podstaw kasacyjnych, tj. wymienienia naruszonych przepisów prawa i postaci tego naruszenia, ale też uzasadnienia podstaw kasacyjnych przez wyjaśnienie, na czym naruszenie to zdaniem skarżącego polegało i jaki mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Uzasadnienie to powinno być wyodrębnione w sposób redakcyjny i treściowy spośród pozostałych elementów skargi kasacyjnej (postanowienie SN z 10 września 2025 r., I CSK 55/25, nie publ., wraz z licznym orzecznictwem przywołanym w jego uzasadnieniu).

Skarżący nie przedstawił wyodrębnionego uzasadnienia podstaw skargi, a jedynie uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, tytułując fragmenty jako oczywista zasadność skargi w ramach pierwszego, drugiego i trzeciego zarzutu. Za uzasadnienie podstaw kasacyjnych nie mogą być uznane rozważania zawarte w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ obydwa te elementy skargi mają zasadniczo odmienne funkcje i cele. Wobec tego, że skarga kasacyjna nie spełniała wymagań konstrukcyjnych, podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c. Grzegorz Misiurek (M.M.) [a.ł]