Postanowienie Sądu Najwyższego z 4 stycznia 2017 r.

Według art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Uczestnik zarzucił zaskarżonemu postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 18 lutego 2016 r. naruszenie - w różnych układach i powiązaniach - art. 231, 232 zdanie drugie, art. 233 § 2, art. 328 § 2 i art. 520 § 1 k.p.c. oraz art. 6, 305 1 i art. 305 2 k.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił występowaniem w sprawie czterech - istotnych jego zdaniem - zagadnień prawnych, związanych z leżącym u podstaw zaskarżonego postanowienia, kwestionowanym przez niego ustaleniem, że określone urządzenia, których dotyczy ustanowiona na jego rzecz służebność przesyłu, są jego własnością; istotą podniesionych zagadnień jest pytanie, czy Sąd powinien z urzędu podjąć postępowanie dowodowe co do tego, czy wskazane urządzenia rzeczywiście należą do uczestnika.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398 9 §1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Kwestie podniesione w skardze kasacyjnej nie są takimi zagadnieniami. Ich podniesienie jest w istocie wyrazem niedopuszczalnej w postępowaniu kasacyjnym polemiki z dokonanymi w sprawie ustaleniami faktycznymi (por. art. 398 3 § 3 i art. 398 13 § 2 k.p.c.).

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. aw jw