Sygn. akt I CSK 519/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 19 października 2017 r. SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący) SSN Paweł Grzegorczyk SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M.L. przeciwko E.P. i ,,T.” sp. z o.o. w K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2017 r., wniosku pełnomocnika powódki - adw. M.R. o sprostowanie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 2 6 maja 2017 r., sygn. akt I CSK 519/16, sprostować oczywistą omyłkę rachunkową w pkt 2 wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 maja 2017 r., I CSK 519/16 w ten sposób, że kwotę 450 zł zastąpić kwotą 1.800 (tysiąc osiemset) zł, a w pozostałym zakresie wniosek pełnomocnika oddalić.
Uzasadnienie
M.R. , pełnomocnik z urzędu wyznaczony dla powódki M.L. do jej reprezentowania w sprawie przeciwko E.P. i ,,T.” Sp. z o.o. w K. o ochronę dóbr osobistych wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu rozstrzygającym o należnym mu wynagrodzeniu za pomoc prawną udzieloną powódce w postępowaniu kasacyjnym poprzez zastąpienie przyznanej przez Sąd Najwyższy kwoty 450 zł kwotą 2.700 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna, w której wartość przedmiotu zaskarżenia określona została na kwotę 50.000 zł, została przez powódkę wniesiona 28 lipca 2016 r., a zatem w okresie obowiązywania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. o ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. poz. 1801), które - na mocy § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. o ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. poz. 1714) - ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Stosownie do § 2 tego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmowały: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata.
O wysokości opłaty należnej adwokatowi z urzędu stanowił § 4. Według ustępu 1 tego przepisu, opłatę należało ustalić w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 - 4, przy czym nie mogła ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Według § 8 pkt 5 rozporządzenia, zamieszczonego w rozdziale 2, wysokość opłaty w sprawach o wartości przedmiotu sporu do 50.000 zł wynosiła 4.800 zł. Jeśli sprawa prowadzona była przez adwokata w postępowaniu kasacyjnym i rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym, to stosownie do § 16 pkt 2 rozporządzenia opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosiła - 50% opłaty maksymalnej, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat - 75% opłaty maksymalnej, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Powyższe oznacza, że opłata należna pełnomocnikowi powódki wynosiła 4.800 x 75% = 3.600 zł x 50% = 1.800 zł.
W tym stanie rzeczy, wniosek pełnomocnika o sprostowanie omyłki w wyliczeniu należnego mu wynagrodzenia zasługiwał na częściowe uwzględnienie, a to na podstawie art. 350 § 1 k.p.c. oraz powołanych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. aj
