Sygn. akt I CSK 695/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk Dnia 10 maja 2017 r.
w sprawie z wniosku S. H. Z. przy uczestnictwie E. S., W. S. i S. Z. o zniesienie współwłasności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 1 lipca 2016 r., sygn. akt IV Ca (…)
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. stwierdza, że wnioskodawczyni i uczestnicy postępowania ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w sprawie.
Uzasadnienie
Wnioskodawczyni S. Z. złożyła skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 1 lipca 2016 r., w którym oddalono apelację tej wnioskodawczyni, wniesioną od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 14 maja 2015 r. W postanowieniu tym dokonano podziału nieruchomości bliżej opisanej we wniosku (s. 439-440 akt sprawy; t. III). W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni podnoszono zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego i prawa materialnego. Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca podnosił a, że skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.). Skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i rozstrzygnięcie co do istoty.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Analizując treść uzasadnienia postanowień obu Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie sprawy kasacyjnej do rozpoznania, a także treść odpowiedzi uczestników postępowania na skargę (s. 583 i n. akt sprawy, t. III), Sąd Najwyższy stwierdził, że - wbrew stanowisku skarżącej - w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. Z łożona skarga nie jest bowiem oczywiście uzasadniona w rozumieniu tego przepisu. Sąd Okręgowy w prawidłowy i przekonywający sposób wyjaśnił to, dlaczego nie wziął pod uwagę modyfikacji stanowiska wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym sposobu zniesieni a współwłasności nieruchomości objętej obecnym postępowaniem. Nie sposób także zarzucić Sądowi Okręgowemu niewłaściwego, definitywnego rozstrzygnięcia co do sposobu zniesienia współwłasności nieruchomości objętej wnioskiem w świetle dokonanych ustaleń faktycznych i wyrażonego przez uczestników oraz wnioskodawczynię stanowiska odnośnie do sposobu dokonania podziału ( s. 5- 6 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia). W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 1 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 520 § 1 k.p.c. jw l.n
