Postanowienie Sądu Najwyższego z 17 maja 2017 r.

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla. Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.

Wprawdzie skarżąca odwołała się do istotnego zagadnienia prawnego, niemniej nie występuje ta przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Stosownie do ugruntowanego stanowiska Sądu Najwyższego, istotnym zagadnieniem prawnym jest taki problem jurydyczny, który ma znaczenie dla rozwoju prawa lub stanowi precedens dla rozstrzygnięcia podobnych spraw (por. postanowienie SN z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04 niepublikowane). Powołanie się przez skarżącego na istnienie takiego zagadnienia wymaga jego sformułowania oraz przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało.

Skarżący powinien też wykazać, że ma on o istotne znaczenie dla rozpoznania lub rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepublikowane oraz z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OCNP 2006, nr 15 - 16, poz. 243). Ponadto, prawidłowo wyartykułowane zagadnienie musi być sformułowane ogólnie w tym sensie, że nie może chodzić w nim o sposób rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2004 r., II CZ 94/04, niepublikowane). Wskazane w skardze pytanie nie odpowiada tym wymaganiom gdyż nie ma bezpośredniego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowani a Przestrzennego nie jest aktem prawa miejscowego i nie oddziałuje bezpośrednio na prawa i obowiązki mieszkańców terenu, na którym zostało uchwalone oraz nie ogranicza skutecznie władztwa osób trzecich nad nieruchomościami, znajdującymi się w ich władaniu i stanowiącymi własność tych osób. Tymczasem, w sprawie roszczenie dotyczyło nieruchomości gruntowej przy al. D. w J. (należącej od 2002 roku do powodów) stanowiącej wydzieloną działkę oznaczoną nr ew. […] , przez którą biegnie wybudowana, utwardzona (asfaltem) droga, której w 2005 roku na mocy uchwały Rady Miasta J. nadano status gminnej drogi publicznej.

Zarzut podniesiony w skardze kasacyjnej, że wybudowana droga nie wypełnia granic działki nr […] nie ma większego znaczenia, skoro zarządca drogi (którym jest Burmistrz Miasta J. ) nie doprowadził dotąd do wyznaczenia linii granicznych pasa drogowego. Próba ograniczenia powierzchni zajętej pod drogę jedynie do drogi rozumianej jako budowla, a nie do obszaru działki gruntowej przeznaczonej na pas drogowy nie jest trafna. Należało więc dojść do wniosku, że w skardze zostało zakwestionowane ustalenie faktyczne, że działką nr […] włada pozwana Gmina co w postępowaniu kasacyjnym, nie jest dopuszczalne. Zgodnie z art. 398 3 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Sąd Najwyższy jest związany dokonanymi przez Sądy meriti ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 398 13 § 2 k.p.c.).

Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.). aw aj