Postanowienie Sądu Najwyższego z 26 maja 2017 r.

Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powódka wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazała na występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego, które sprowadza się do pytania, czy w tego typu sprawach istnieje jakakolwiek możliwość waloryzacji świadczenia, które mogłoby zostać zasądzone, gdyby zarzut przedawnienia nie został skutecznie podniesiony. Tak ujęte zagadnienie prawne nie uzasadni a jednak przy jęcia tej skargi do rozpoznania.

P o pierwsze, jego rozstrzygnięcie nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w tej sprawie, bowiem skutecznie w niej podniesiono zarzut przedawnienia. P o drugie, tak ujęte zagadnienie prawne ma charakter zbyt abstrakcyjny, a odpowiedź na nie to domena nauki prawa, a nie orzecznictwa. Natomiast okoliczności stanu faktycznego uzasadniają nieuwzględnienie sformułowanego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosku o zasądzenie kosztów procesowych (art. 102 k.p.c.). W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skarg i kasacyjnej do rozpoznania. aw jw