Sygn. akt I CSK 90/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek Dnia 27 października 2016 r. w sprawie z wniosku K. W. o sprostowanie oznaczenia nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt V Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł swój wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na pierwszej i drugiej spośród wymienionych przesłanek. Przez istotne zagadnienie prawne należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności. Problem ten musi mieć charakter uniwersalny, a więc jego rozwiązanie powinno służyć rozstrzyganiu innych podobnych spraw.
Jednocześnie, chodzi o problem, którego wyjaśnienie byłoby konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy, tj. pozostający w związku z podstawami skargi oraz z wiążącym Sąd Najwyższy, a ustalonym przez sąd drugiej instancji, stanem faktycznym sprawy (art. 398 13 § 2 k.p.c.), jak również w związku z podstawą prawną zaskarżonego wyroku. Zatem, aby istotne zagadnienie prawne mogłoby stanowić przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, powinno wystąpić w rozpoznawanej sprawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13 oraz z dnia 3 lutego 2012 r. II UK 271/11 - nie publ.).
W sprawie niniejszej skarżący wskazał, że zagadnienie prawne sprowadza się do dwóch pytań, czy zamieszczona w dzienniku urzędowym informacja dotycząca projektu operatu opisowo - kartograficznego jest wystarczającą podstawą do dokonania wpisu w księdze wieczystej w przypadku uchylenia projektu operatu oraz czy taka informacja może być podstawą wpis u w przypadku wydanej przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ostatecznej decyzji uchylającej zmiany granic działek ewidencyjnych i wprowadzenia nowej numeracji działek i czy nie powinno to stanowić podstawy sprostowania działu I księgi wieczystej z urzędu, ewentualnie na wniosek. W ocenie Sądu Najwyższego, tak sformułowane pytania nie odzwierciedlają istotnych zagadnień prawnych.
Ponadto w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania nie przedstawiono żadnej argumentacji prawniczej pogłębiającej przedstawiony problem. Zagadnienie zostało sformułowane za pomocą niedopuszczalnego pytania rozstrzygnięcia, czyli poprzez kazuistyczne ujęcie sytuacji, którą Sąd Najwyższy miałby rozwiązać poprzez udzielenie odpowiedzi twierdzącej lub przeczącej (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2005 r., II UK 65/05; z dnia 25 lutego 2008 r., I UK 332/07 - nie publ.).
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że zagadnienie prawne nie zostało sformułowane w sposób prawidłowy, a tym samym wskazane przez skarżącego przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 398 9 § 2 k.p.c.). jw
