Postanowienie Sądu Najwyższego z 22 maja 2019 r.

Wnioskiem z dnia 13 maja 2019 r. obrońca obwinionej prokurator B. K. wniosła o zwrot kosztów związanych z jej udziałem w sprawie, jako obrońcy. Jako koszty związane z obroną prokurator w stanie spoczynku D. P. wskazała na koszty dojazdu na posiedzenie Sądu Najwyższego w dniu 7 maja 2019 r. w łącznej kwocie 254, 80 zł oraz koszty noclegu w kwocie 245,70 zł. Zgodnie z art. 166 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz.U.2019.740 j.t.) koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi Skarb Państwa. Na podstawie art. 177 pkt 1 sprawach nieuregulowanych w przedmiotowej ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego oraz części ogólnej ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, z uwzględnieniem odrębności wynikających z charakteru postępowania dyscyplinarnego.

Zgodnie z art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. do kosztów procesu należą wydatki z tytułu ustanowienia jednego adwokata lub pełnomocnika. W ocenie Sądu, koszty dojazdu na rozprawę oraz koszty noclegu obrońcy należy uznać za uzasadnione wydatki związane z ustanowieniem obrońcy, w związku z czym podlegają one zwrotowi. Należy wskazać, że prawo do obrony jest fundamentalnym prawem człowieka, gwarancją rzetelnego procesu, wyrazem poszanowania godności. Prawo do obrony każdemu i we wszystkich stadiach postępowania. Prawo to może być rozpatrywane w aspekcie formalnym i materialnym. Realizacja prawa do obrony w ujęciu formalnym polega na prawie do skorzystania z obrońcy ustanowionego swobodnie przez stronę albo – na zasadach określonych w ustawie - do korzystania z obrońcy z urzędu. Na płaszczyźnie proceduralnej realizację prawa do obrony umożliwia instytucja zwrotu wydatków z tytułu ustanowienia obrońcy.

Mając powyższe na względzie orzeczono jak na wstępie.