Postanowienie Sądu Najwyższego z 21 lutego 2020 r.

Postanowieniem z dnia 6 września 2019 r. w sprawie sędziego Sądu Rejonowego w G. P. S., sygn. akt ASD (…), Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w (…) przekazał sprawę Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych w celu uzupełnienia postępowania wyjaśniającego, z uwagi na istotne braki tego postępowania, a w szczególności potrzebę przeprowadzenia dowodu z wyjaśnień obwinionego oraz zapoznania go z materiałami postępowania wyjaśniającego. Zażalenie na ww. postanowienie wniósł Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych zarzucając: mającą wpływ na treść zaskarżonego postanowienia obrazę przepisów postępowania, tj. art. 128 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych i art. 344a § 1 k.p.k. polegającą na wydaniu postanowienia pomimo braku faktycznych i prawnych podstaw do uznania, że zachodzą istotne braki postępowania dyscyplinarnego, których nie można sanować w postępowania jurysdykcyjnym oraz na przyznaniu sobie przez Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w (…), wbrew przepisom prawa, uprawnienia do oceny materiału dowodowego przed otwarciem przewodu sądowego. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym w (…) do merytorycznego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje: Zaskarżone postanowienie należy uchylić, jednak z innych przyczyn niż wskazane w treści zażalenia. Podkreślić należy, że art. 1 pkt 38 ustawy 20 grudnia 2019 r. ustawy o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 6.02.2020, poz. 190), nadał nowe brzmienie art. 128 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych. Zgodnie z brzmieniem obowiązującym od dnia 14 lutego 2020 r., instytucja zwrotu sprawy rzecznikowi dyscyplinarnemu, z uwagi na istotne braki postępowania przyg otowawczego nie ma już zastosowania w postępowaniu dyscyplinarnym bowiem została wprost wyłączona na wstępie wskazanym przepisem art. 1 pkt 38 ustawy zmieniającej.

W zakresie przepisów intertemporalnych wskazać należy, że zgodnie z art. 17 ustawy zmieniającej wprowadzone zmiany wchodzą w życie (za wyjątkiem dwóch przepisów nieistotnych dla przedmiotowej sprawy) w terminie 7 dni od jej ogłoszenia, tj. od dnia 14 lutego 2020 r. W zakresie stosowania reguł intertemporalnych powołać należy się na zasadę ogólną, zgodnie z którą należy stosować przepisy procesowe obowiązujące w czasie trwania postępowania, a więc przepisy aktualnie obowiązujące. Jeśli więc "nowa" ustawa procesowa nie przewiduje przepisów przejściowych to trzeba stosować tę "nową" ustawę, wobec u traty mocy prawnej przez "starą" ustawę. W tej sytuacji nowe przepisy procesowe "chwytają w locie" toczące się postępowanie (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 października 2003 r.I KZP 27/03, OSNKW 2003/11 -12/90).

Podnieść też wypada, że treść art. 14 ust awy z dnia 20 grudnia 2019r. wskazuje jednoznacznie, że norma w nim zawarta dotyczy wyłącznie kwestii materialno- prawnych, nie zaś procesowych i ustrojowych w rozumieniu całości przepisów stosownego rozdziału ustawy z dnia 27 lipca 2001r. Prawo o ustroju sądów powszechnych. Stanowisko takie potwierdza również wykładnia historyczna w związku z treścią przepisów regulujących kolizję ustaw w związku z kolejnymi zmianami ustawy z dnia 27 lipca 2001r., jak i samym jej wprowadzeniem (patrz art. 204 w/w ustawy).

Mając powyższe na uwadze koniecznym było uchylenie zaskarżonego postanowienia, co skutkuje zobowiązaniem Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w (…) do merytorycznego rozpoznania wniosku Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych w sprawie przeciwko obwinionemu sędziemu P. S..