Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 18 czerwca 2019 r.

Sygnatura I DSK 9/18. Sąd Najwyższy, Izba Dyscyplinarna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt I DSK 9/18

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 18 czerwca 2019 r. SSN Adam Roch po zapoznaniu się z wnioskiem w przedmiocie zwrotu kosztów dojazdu na rozprawę poniesionych przez świadka K. J., w sprawie dyscyplinarnej I DSK 9/18, dotyczącej prokuratora K. K., działając na podstawie art. 618e k.p.k. w zw. z art. 171 pkt. 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku Prawo o prokuraturze postanowił: odmówić świadkowi K. J. zwrotu poniesionych kosztów dojazdu w wysokości 47,78 zł.

Uzasadnienie

W związku z otrzymanym wezwaniem Sądu Najwyższego na rozprawę zaplanowaną na dzień 2 3 maja 2019 roku, świadek K. J. – funkcjonariusz Komendy Miejskiej Policji w K., w dniu 16 maja 2019 roku dokonał zakupu biletu kolejowego na dzień 2 3 maja 2019 roku, na trasę K .-W. oraz biletu powrotnego W.-K., na ten sam dzień. W dniu 17 maja 2019 roku został on jednak poinformowany o zdjęciu sprawy z wokandy i odwołaniu wezwania. W związku z powyższym wnioskodawca dokonał zwrotu zakupionych biletów kolejowych, aczkolwiek został obciążony kosztami opłaty manipulacyjnej w wysokości 15% ich ceny, tj. 47,78 zł. W związku z zaistniałą sytuacją K. J. wniósł do Sądu Najwyższego o zwrot takiej właśnie kwoty.

Co prawda w oparciu o art. 618a § 1 k.p.k. świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży – z miejsca zamieszkania do miejsca wykonywania czynności postępowania na wezwanie sądu w wysokości rzeczywiście poniesionych racjonalnych i celowych kosztów przejazdu, to jednak wniosek skierowany do Sądu nie jest zasadny. Na podstawie stosowanego odpowiednio z mocy art. 171 pkt. 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku Prawo o prokuraturze przepisu art. 618e k.p.k. uznać bowiem należy, iż przepisu tego nie stosuje się do świadka zatrudnionego w organie władzy publicznej, jeżeli powołany został do zeznawania w związku z tym zatrudnieniem. Świadek K. J. jako funkcjonariusz policji niewątpliwie jest zatrudniony w organie władzy publicznej.

Ponieważ wezwanie do Sądu pozostawało w związku właśnie z jego zatrudnieniem, świadkowi służy prawo do należności na zasadach określonych w przepisach regulujących wysokość i warunki ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. Zobowiązanym zatem do zwrotu poniesionych przez świadka kosztów jest, na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r., w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. 2013, poz. 167) je go pracodawca, tj. Komenda Miejska Policji w K. (zob. Kodeks Postępowania Karnego – Komentarz, tom 2, pod red. D. Świeckiego, Warszawa 2017, s. 1315, teza 2 ).

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.