Sygn. akt I NSP 159/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot Dnia 13 lipca 2023 r. w sprawie ze skargi J. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III AUa 1053/19, z udziałem Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 13 lipca 2023 r., odrzuca skargę. [D.Z.]
Uzasadnienie
Pismem z 13 czerwca 2023 r. J. S. (dalej: „skarżąca”) osobiście wniosła do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Krakowie opłaconą skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie pod sygn. III AUa 1053/19. W skardze skarżąca wniosła o: 1. stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie, w sprawie III AUa 1053/19 nastąpiła przewlekłość postępowania; 2. przyznanie od Skarbu Państwa na jej rzecz kwoty 20 000 zł; 3. zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, według norm przepisanych; 4. przeprowadzenie dowodu z akt sprawy na okoliczność wykazania faktu zaistnienia przesłanek uzasadniających stwierdzenie, że w postępowaniu, którego sprawa dotyczy nastąpiła przewlekłość postępowania. W odpowiedzi na skargę, pismem datowanym na 30 czerwca 2023 r., Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie wniósł o odrzucenie skargi wobec niezachowania przez skarżącą warunków z art. 87 1 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W postępowaniu cywilnym obowiązuje przed Sądem Najwyższym obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego (art. 87 1 § 1 k.p.c.). Odnosi się to również do postępowania toczącego się na skutek skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Zauważyć bowiem należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018, poz. 75; dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy.
W ustawie o skardze na przewlekłość w stanie prawnym obowiązującym do 30 czerwca 2023 r. nie została uregulowana kwestia zdolności postulacyjnej. W powyższym zakresie należało zatem odwołać się do przepisów regulujących postępowanie cywilne, gdyż to one znajdują zastosowanie w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Powyższe oznacza, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych była wyłączona.
W konsekwencji czynności podejmowane przez stronę osobiście w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w art. 87 1 § 2 k.p.c., są bezskuteczne (zob. np. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego – zasada prawna z 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04; postanowienia Sądu Najwyższego z: 16 marca 2006 r., III CZ 5/06; 6 lutego 2013 r., V CZ 88/12; 18 października 2018 r., I NSP 75/18; 26 marca 2019 r., I NSP 3/19; 24 maja 2019 r., I NSP 27/19; 11 września 2019 r., I NSP 87/19). Skarżąca wniosła do Sądu Najwyższego skargę osobiście, bez profesjonalnego pełnomocnika, co ze względu na art. 87 1 § 1 k.p.c. oraz brak podstaw do zastosowania art. 87 1 § 2 k.p.c., stanowi brak nieusuwalny, powodując konieczność jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia tego braku.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 87 1 § 1 k.p.c. oraz art. 373 § 1 w zw. z art. 394 1 § 3, art. 398 21 k.p.c. i art. 3 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, orzekł jak w sentencji. [D.Z.] [ał]
