Sygn. akt I UK 59/17
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Rączka Dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie z odwołania A. D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O. o zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 lipca 2017 r., wniosku organu rentowego o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt I UK 59/17, prostuje postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt I UK 59/17 w ten sposób, że w komparycji postanowienia wpisuje jako imię odwołującej się „A. ” zamiast imienia „A. ”.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 350 § 1 k.p.c., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postanowień sądu (art. 361). Może go zastosować także Sąd Najwyższy w odniesieniu do swoich orzeczeń. Sprostowanie oczywistych omyłek, niedokładności lub błędów rachunkowych może nastąpić w każdym czasie – nie jest ograniczone terminem. W rozpoznawanej sprawie Zakład Ubezpieczeń Społecznych pismem z dnia 7 czerwca 2017 r. wniósł o sprostowanie imienia odwołu j ącej się, bowiem w komparycji postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt I UK 59/17 błędnie wpisano imię A ., zamiast imienia A., jakie faktycznie nosi wnioskodawczyni. Wniosek organu rentowego okazał się słuszny, jednocześnie stwierdzony błąd pozostawał bez wpływu na zapadłe rozstrzygnięcie, co skutkować musiało sprostowaniem wskazanego powyżej postanowienia.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 350 w związku z art. 361 k.p.c. oraz art. 398 21 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. aw
