Sygn. akt II CNP 72/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon Dnia 25 maja 2017 r. po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2017 r. skargi M. P. i M. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt VII Ca (…) wydanego w sprawie z powództwa M. P. i M. P. przeciwko Gminie Miastu K. - Prezydentowi Miasta K. o ustalenie, odmawia przy jęcia skargi do rozpoznania.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację powódek M. P. i M. P. od wyroku Sądu Rejonowego w K., w sprawie przeciwko Gminie Miasto K. - Prezydentowi Miasta K., o ustalenie. Pełnomocnik powódek wniósł skargę na podstawie art. 424 1 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu art. 424 1 k.p.c. w związku z art. 417 1 k.c., to orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć. Niezgodność z prawem ma tu charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty. Analiza sprawy będącej przedmiotem skargi wskazuje wyraźnie, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest oczywiście bezzasadna. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych nie sposób przyjąć, że zachodzą przesłanki z art. 424 1 k.p.c. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 424 9 k.p.c.). aj
