Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 5 października 2017 r.

Sygnatura II CSK 198/17. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt II CSK 198/17

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 5 października 2017 r. SSN Józef Frąckowiak w sprawie z powództwa S.S. przeciwko A.O. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 października 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 czerwca 2016 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od Skarbu Państwa Sądu Apelacyjnego w (…) kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł wraz z należnym podatkiem od towarów i usług na rzecz adwokata K.G. tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego udzielonych pozwanej z urzędu.

Uzasadnienie

Określone w art. 398 4 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 2 k.p.c. może być, zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pozwana A.O. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 czerwca 2016 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłance wskazanej w art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398 13 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.). Sąd Najwyższy dostrzegł, że w aktach sprawy jest odpowiedź na skargę kasacyjną, ale wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego dotyczy jedynie przypadku przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanej do rozpoznania.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym orzeczono na podstawie § 2 pkt 1 w zw. z § 16 ust. 4 pkt 2 i § 8 pkt 6 oraz § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714). jw

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.