Sygn. akt II CSK 206/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 18 listopada 2016 r. Prezes SN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku I. D. przy uczestnictwie Ł. D. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 listopada 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt II Ca […] , odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznani a.
Uzasadnienie
Zgodnie z brzmieniem art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach: - w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne - istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów - zachodzi nieważność postępowania - skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.
Skarga kasacyjna uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 20 października 2015 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej. Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącego podstaw a przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie przez skarżącego.
W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez skarżącego, nie daje zaś podstaw Stwierdzenie, że Sąd Okręgowy w sposób kwalifikowany naruszył prawo gdyż oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka A .N. na okoliczność ustalenia nierównych udziałów w majątku wspólnym małżonków nie uzasadnia przyjęcia skargi do rozpoznania.
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 398 9 § 2 k.p.c. ). aw jw
