Postanowienie Sądu Najwyższego z 19 października 2017 r.

Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Ł. oddalił apelację uczestnika Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta Ł. od postanowienia Sądu Rejonowego w Ł ., w sprawie z wniosku Instytutu […] w Ł ., o stwierdzenie nabycia nieruchomości przez zasiedzenie. Uczestnik reprezentowany przez pełnomocnika procesowego wniósł 16 marca 2017 r. skargę kasacyjną, w której żądał uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o „Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej” (Dz. U. z 2016 r., poz. 2261), który wszedł w życie 1 stycznia 2017 r. (art. 135), Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej wykonuje wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym. Z przepisów tych wynika norma o charakterze procesowym przyznająca zdolność postulacyjną przed Sądem Najwyższym wyłącznie Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej i jednocześnie pozbawiająca tej zdolności adwokatów i radców prawnych. Przepis art. 87 1 § 3 k.p.c. należy zatem interpretować w ten sposób, że w sprawach, w których obowiązuje wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej, nie jest dopuszczalne zastępowanie go przez żaden inny podmiot, co obejmuje także czynności związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowane przed sądem niższej instancji, takie jak wniesienie skargi kasacyjnej. Skoro zatem w sprawie skarga kasacyjna w imieniu Skarbu Państwa nie została wniesiona przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej, podlegała odrzuceniu. Z powyższych względów orzeczono jak w postanowieniu. aj