Postanowienie Sądu Najwyższego z 29 czerwca 2007 r.

Sygn. akt II CSK 229/07 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa WK przeciwko U. Spółce Akcyjnej obecnie A. Spółka Akcyjna oraz Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska"

o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej U. Spółki Akcyjnej obecnie A. Spółka Akcyjna od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29 listopada 2006 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 29 listopada 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego U. S.A. od wyroku Sądu Okręgowego w Ł.

W skardze kasacyjnej pozwany zarzucił naruszenie prawa materialnego – art. 805 § 1, art. 809 § 1, art. 812 § 6, art. 822 § 1, art. 824 § 1, art. 362 oraz art.

435 § 1 k.c., naruszenie przepisów postępowania – art. 217 § 1 i 2, art. 224 § 1, art. 227 oraz art. 232 k.p.c. i wnosił o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

Obowiązek ten nie został spełniony.

Skarżący jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał „brak udokumentowania odpowiedzialności pozwanego ad.

za szkodę (brak umowy), błędne uznanie odpowiedzialności pozwanego ad. 1 na zasadzie ryzyka i pominięcie przy wyrokowaniu – co najmniej znacznego przyczynienia się pozwanego do powstania szkody" oraz, że „wydanie wyroku opartego o treść umowy (umowę ubezpieczeniową), zawartej między pozwanym ad.1 a pozwanym ad. 2 – bez dysponowania przez Sąd Okręgowy treścią tej 3 umowy i bez wiedzy o zakresie ochrony ubezpieczeniowej z tej polisy wynikającej – miało istotny, decydujący wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia".

Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c. przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie kasacji ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów (por. np. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Pogląd ten pozostaje aktualny po wejściu w życie przepisów o skardze kasacyjnej.

Odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).

Jeżeli zaś przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącego, że skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien on w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący w czym wyraża się ta „oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, iż rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona. Ograniczenie się tylko do stwierdzenia, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona nie spełnia wymagania uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, z dnia 18 stycznia 2006 r., II CSK 166/05 oraz z dnia 3 kwietnia 2006 r., III CSK 85/06, nie publ.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986 § 3 k.p.c.).