Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 18 stycznia 2017 r.

Sygnatura II CSK 470/16. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt II CSK 470/16

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 18 stycznia 2017 r. SSN Agnieszka Piotrowska

w sprawie z powództwa J. J. przeciwko A. G. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej A. G. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 29 stycznia 2016 r., sygn. akt I ACa (…), I ACz (…)

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanej A. G. na rzecz powódki koszty postępowania kasacyjnego w kwocie 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych.

Uzasadnienie

W związku ze skargą kasacyjną powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 2 grudnia 2015 r. należy podnieść, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, silnie nacechowanym pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających uchybienia, lecz ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej, implikuje poddanie jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów, kwalifikujących ją do przedstawienia Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.

Stosownie do 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Oparcie wniosku na oczywistej zasadności skargi wymaga wykazania przez skarżącego niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka ( prima facie ), bez konieczności pogłębionej analizy, sprzeczności wykładni lub zastosowania prawa materialnego lub procesowego z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08 nie publikowane).

Skarżąca nie wykazała istnienia tej przyczyny kasacyjnej, albowiem jej wy wody stanowią w istocie powielenie uzasadnienia podstaw kasacyjnych, nie pozwalają natomiast na uznanie przez Sąd Najwyższy, w ramach ograniczonego postępowania w przedmiocie przedsądu, że ma miejsce kwalifikowana i widoczna prima vista, bez konieczności pogłębionych studiów nad sprawą, wadliwość zaskarżonego orzeczenia w powiązaniu z przyjętą przez Sąd drugiej instancji podstawą faktyczną i prawną (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 5 września 2008 roku, I CZ 64/08, niepubl., z dnia 19 grudnia 2001 roku, IV CZ 200/01, niepubl. i z dnia 9 czerwca 2008 roku, II UK 37/08, niepubl.).

Z tych względów orzeczono jak w sentencji. jw

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.