Postanowienie Sądu Najwyższego z 27 czerwca 2017 r.

Sąd Rejonowy w S. dnia 12 stycznia 2016 r., uwzględniając wniosek J. T. i J. T., wpisał w księdze wieczystej nr Kw […] ( […] ), w dziale II J. M. T. i J. K. T. na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej w miejsce dotychczasowego właściciela - jednostki samorządu terytorialnego: Gminy O. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację uczestniczki Gminy O .. Uczestniczka postępowania wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego. W piśmie wysłanym dnia 5 czerwca 2017 r. uczestniczka cofnęła skargę kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 398 21 k.p.c., jeżeli nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji, z tym że skargę kasacyjną cofnąć może również sama strona. Należy przez to rozumieć, że w postępowaniu kasacyjnym znajduje zastosowanie art. 391 § 2 k.p.c. Z godnie z tym przepisem, w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Zastosowanie tego przepisu do cofnięcia skargi kasacyjnej oznacza, że w razie cofnięcia skargi Sąd Najwyższy umarza postępowanie kasacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Sąd Najwyższy uznał, że cofnięcie skargi kasacyjnej było skuteczne, dlatego na leżało umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie połowy uiszczonej od skargi kasacyjnej opłaty orzeczono na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. aw jw