Postanowienie Sądu Najwyższego z 12 kwietnia 2019 r.

W dniu 5 grudnia 2018 r., Przewodniczący Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych w W. odmówił przyjęcia kasacji r.pr W. B.. W uzasadnieniu stwierdził, że orzeczenie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego zostało doręczone obwinionemu w dniu 25 czerwca 2018 r., a więc termin do wniesienia kasacji upłynął 25 lipca 2018 r., natomiast kasacja została nadana 21 września 2018 r., czyli z uchybieniem wskazanego 30- dniowego terminu do złożenia kasacji. Nie negując tych ustaleń wskazać należy, że wraz ze złożoną kasacją (w piśmie - kasacji) został złożony wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia (k. 10 odwrót akt Sądu Najwyższego, strona 6 kasacji opatrzona datą 15 września 2018 r.) Wniosek ten nie został rozpoznany przez Sąd I instancji, a z oczywistych względów wniosku tego nie może rozpoznać Sąd Najwyższy. Wniosek taki nie został rozpoznany przed podjęciem decyzji co do losu środka zaskarżenia. W przypadku przywrócenia terminu do złożenia kasacji ustalenia wskazane w uzasadnieniu Wyższego Sądu Dyscyplinarnego przyczyna odmowy przyjęcia kasacja stanie się nieaktualna (patrz postanowienie SN II KZ 56/02 z 16 stycznia 2003 r. i II KZ 34/02 z 17 września 2002 r.), a w razie braku oddalenia takiego wniosku, środek odwoławczy od odmowy przywrócenia terminu służyć już nie będzie (art. 528 § 1 pkt. 3 kpk).