Sygn. akt II DSS 2/19
POSTANOWIENIE
Dnia 21 stycznia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie Sędzi Sądu Okręgowego w Z. A. M. obwinionej o przewinienie dyscyplinarne z art. 107 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku Prawo o ustroju sądów powszechnych, po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu w dniu 21 stycznia 2020 roku, z urzędu, w przedmiocie określenia kosztów postępowania, na podstawie art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku Prawo o ustroju sądów powszechnych w zw. z art. 626 § 2 kpk, postanowił: koszty zastępstwa procesowego zasądzone na rzecz adw. D. C. wyrokiem Sądu Najwyższego w Izbie Dyscyplinarnej z dnia 28 listopada 2019 roku (sygn. akt II DSS 2/19) określić na kwotę 738 (siedmiuset trzydziestu ośmiu) złotych.
Uzasadnienie
Wyrokiem Sądu Najwyższego w Izbie Dyscyplinarnej z dnia 28 listopada 2019 roku (sygn. akt II DSS 2/19) przyznano co do zasady, na rzecz adw. D. C. koszty obrony z urzędu sędzi A. M. Nadto kosztami postępowania dyscyplinarnego obciążono Skarb Państwa. W treści wyroku nie określono wysokości kosztów przyznanych obrońcy, wobec czego wystąpiła konieczność wydania przedmiotowego orzeczenia w trybie art. 626 § 2 kpk.
Zgodnie z art. 626 § 2 kpk, mającego zastosowanie również w postępowaniu dyscyplinarnym sędziów, jeżeli w orzeczeniu kończącym postępowanie nie zamieszczono rozstrzygnięcia o kosztach, jak również gdy zachodzi konieczność dodatkowego ustalenia ich wysokości lub rozstrzygnięcia o kosztach postępowania wykonawczego, orzeczenie w tym przedmiocie wydaje odpowiednio sąd pierwszej instancji, sąd odwoławczy, a w zakresie dodatkowego ustalenia wysokości kosztów także referendarz sądowy właściwego sądu. Przepis ten obligował Sąd do określenia wysokości kosztów przyznanych obrońcy z urzędu. Sąd Najwyższy sumę kosztów ustalił w oparciu o § 17 ust. 2 pkt 6 w zw. z § 4 ust. 2 i 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Zdaniem Sądu Najwyższego okoliczności sprawy przemawiały za przyznaniem obrońcy wynagrodzenia w stawce podstawowej 600 zł, która została powiększona o wartość podatku VAT.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.
