Postanowienie Sądu Najwyższego z 26 września 2012 r.

Wniosek Sądu Rejonowego jest zasadny.

Jak wynika z opinii sporządzonej przez biegłego lekarza z zakresu chirurgii urazowej, ortopedii i rehabilitacji medycznej, stan zdrowia oskarżonego J. K.

stanowi istotne utrudnienie dla brania udziału w postępowaniu sądowym poza miejscem zamieszkania. Biegły nie stwierdził przeciwskazania do uczestnictwa w rozprawie, wskazał jednak, że schorzenia narządów ruchu zdiagnozowane u oskarżonego utrudniają mu możliwość poruszania się, a także stanowią istotne ograniczenie dla korzystania ze środków transportu publicznego.

W tej sytuacji przyjąć należy, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, którym winien być w tym przypadku sąd położony najbliżej miejsca zamieszkania oskarżonego.

Tylko taka decyzja pozwoli oskarżonemu na udział w czynnościach sądowych, a w sensie szerszym, w ogóle stworzy szansę na przeprowadzenie z jego udziałem postępowania karnego przy zapewnieniu elementarnych gwarancji procesowych.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie, wskazując jako właściwy do rozpoznania sprawy Sąd Rejonowy, a więc sąd, w którego okręgu zamieszkuje oskarżony.