Postanowienie Sądu Najwyższego z 5 grudnia 2017 r.

Postanowieniem z dnia 16 października 2017 r., sygn. akt III K (…), Sąd Rejonowy w W. w oparciu o przepis art. 37 k.p.k. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy o sygn. akt III K (…) do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G.. Uzasadniając wniosek wskazano na opinię biegłego neurologa, z której wynika, że schorzenia stwierdzone u oskarżonego P.B. powodują, iż nie może on brać udziału w czynnościach procesowych poza miejscem zamieszkania i jest to niemożność o charakterze trwałym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o przekazanie przedmiotowej sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. jest zasadny. Zdaniem Sądu Najwyższego, w rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy w W. w sposób wystarczający wykazał istnienie okoliczności mieszczących się w pojęciu „dobro wymiaru sprawiedliwości”, użytym w dyspozycji art. 37 k.p.k. Okoliczność wskazywana przez Sąd wnioskujący, dotycząca stanu zdrowia oskarżonego P .B. została potwierdzona opinią biegłego neurologa w dniu 28.09.2017 r. (k- 4166- 4170). Z konkluzji opinii wynika, że u oskarżonego P .B. rozpoznano „stan po dwukrotnej ewakuacji gwiaździaka prawej okolicy czołowo – ciemieniowej, padaczkę objawową z napadami częściowymi złożonymi, których liczba zwiększa się”, które to dolegliwości zdrowotne powodują, iż oskarżony „trwale nie nadaje się do czynności procesowych poza miejscem zamieszkania”. Postępowanie sądowe przeciwko P .B. powinno być wdrożone dopiero od kwietnia 2018 r. Wskazana powyżej okoliczność uzasadnia zastosowanie instytucji właściwości delegacyjnej określonej w art. 37 k.p.k. i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w miejscu zamieszkania P.B. . Z uwagi na okoliczności sprawy i charakter zarzutów stawianych obojgu oskarżonym oraz ilość osób wezwanych w akcie oskarżenia, brak jest podstaw do wyłączenia sprawy P .B. do odrębnego rozpoznania, natomiast zasadne jest rozpoznanie spraw oskarżonych łącznie.

Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. as