Sygn. akt II KO 70/17
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 5 grudnia 2017 r. SSN Józef Szewczyk w sprawie zażalenia S.N. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. z dnia 6 czerwca 2016r., sygn. akt PR Ds. (…), w przedmiocie odmowy wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy policji, prokuratury oraz Sądu Rejonowego w T. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 grudnia 2017 r., wniosku Sądu Rejonowego w P., zawartego w postanowieniu z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt VII Kp (...), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.
Uzasadnienie
W dniu 16 grudnia 2016r. akta przedmiotowej sprawy wpłynęły do Sądu Rejonowego w P.. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2017r., sygn. akt VII Kp (…), Sad ten stwierdził swoją niewłaściwość i sprawę przekazał w trybie art. 35 § 1 k.p.k. Sądowi Rejonowemu w T. , jako właściwemu rzeczowo do jej rozpoznania. Następnie, po uprzednim wyłączeniu od rozpoznania niniejszej sprawy sędziów orzekających w Sądzie Rejonowym w T. , postanowieniem z dnia 04 października 2017r., sygn. akt IV Ko (…) Sąd Okręgowy w P. przekazał przedmiotową sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w P.. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2017 r. Sąd Rejonowy w P. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania – na podstawie art. 37 k.p.k. – niniejszej sprawy, o sygn. akt VII Kp (…), innemu sądowi równorzędnemu. Uzasadniając wniosek Sąd Rejonowy w P. wskazał, że postępowanie dotyczyło między innymi sędziów orzekających aktualnie w pionie karnym w Sądzie Rejonowym w T. , a więc sędziów z tego samego okręgu sądowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja tzw. właściwości z delegacji, określona w art. 37 k.p.k., ma charakter wyjątkowy i z tego powodu wskazany przepis należy interpretować ściśle, tj. w sprawie powinny wystąpić realne ( a nie hipotetyczne) okoliczności stwarzające jednoznaczne przekonanie o braku możliwości obiektywnego orzekania przez sąd właściwy. Sąd wnioskujący w argumentacji zawartej w uzasadnieniu postanowienia takich okoliczności nie wykazał. Podnoszony bowiem przez wnioskodawcę fakt, że niniejsza sprawa dotyczy sędziów z tego samego okręgu nie przemawia za zastosowanie powyższej instytucji. Sąd Najwyższy zasadnie podnosił już w swoim orzecznictwie, iż: „ unikanie rozpoznania sprawy pod presją przewidywanego negatywnego odbioru przez pewną grupę osób nigdy nie służy dobru wymiaru sprawiedliwości.
Autorytet i powaga wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby sądy nie ulegały presji stron procesowych i opinii publicznej, ani nie popadały w zwątpienie co do własnych kompetencji w zakresie prowadzenia rzetelnego procesu” ( vide: postanowienie SN z dnia 28.03.2017r., III KO 16/17). Tymczasem Sąd Rejonowy w P. – przekazując pierwotnie sprawę w trybie art. 35 § 1 k.p.k. Sądowi Re jonowemu w T. , a obecnie wnioskując o jej przekazanie w trybie art. 37 k.p.k. – wykazuje jedynie chęć uniknięcia merytorycznego rozpoznania przedmiotowej sprawy, co nie zasługuje na aprobatę. Uwzględniając całokształt przeprowadzonych wyżej rozważań postanowiono jak na wstępie. as
