Sygn. akt III CSK 102/18
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 30 sierpnia 2018 r. SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa R. W. i H. W. przeciwko K. W. o rozwiązanie umowy dożywocia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 sierpnia 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 28 listopada 2017 r., sygn. akt I Ca […] , odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznaje adw. J.B. (Kancelaria Adwokacka w B.) od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w T. kwotę 5400 zł (pięć tysięcy czterysta zł) z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powodom w postępowaniu kasacyjnym.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 listopada 2017 r. Sąd Okręgowy w T. w sprawie o rozwiązanie umowy dożywocia oddalił apelację powodów od oddalającego powództwo wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 20 czerwca 2017 r. Powodowie wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność, gdyż pozwany nie wykonuje należycie umowy dożywocia wiążącej go z powodami.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wskazując na oczywistą zasadność skargi - jako przyczynę kasacyjną uzasadniającą przyjęcie jej d o rozpoznania - skarżący zaprezentowali inną, własną, dyktowaną subiektywnym interesem ocenę stanu faktycznego ustalonego przez Sądy meriti. Mają do tego prawo, nie oznacza to jednak, że mają rację i że ta ocena jest prawidłowa. Poza tym oczywista zasadność skargi nie może wynikać z odmiennych ocen strony skarżącej i innego punktu widzenia ustalonego stanu faktycznego; musi być oczywistością prima facie, widoczną dla każdego prawnika bez dokonywania szczegółowych analiz i rozważań. O takiej oczywistości w sprawie nie może być mowy. Niezależnie od tego należy pamiętać, że ocena dowodów i akty subsumpcji są domeną sądu orzekającego, a kontrola kasacyjna jest w tym zakresie dopuszczalna tylko wtedy, gdy nie wykracza poza zakres i ograniczenia ustanowione w art. 398 3 § 3 i 398 13 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398 9 § 2 k.p.c.). jw
