Sygn. akt III CSK 13/18
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski Dnia 22 maja 2018 r. w sprawie z powództwa J.D. i J.D. przeciwko ,,W...” S.A. w K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt I ACa […] /17, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powodów na rzecz strony pozwanej kwotę 5400 zł ( pięć tysięcy czterysta zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2017 r. Sąd Apelacyjny w K. w sprawie o zapłatę oddalił apelację powodów od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 grudnia 2016 r. Powodowie wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność (art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli jest ona oczywiście uzasadniona. Jeżeli skarżący wskazuje tę właśnie przesłankę, to powinien on w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość” i przedstawić argumenty wykazujące, iż rzeczy wiście skarga jest oczywiście uzasadniona.
Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący wykaże, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ., 21 września 2010 r., III UK 95/10, nie publ., i z dnia 2 grudnia 2011 r., III SK 31/11, nie publ.). Podniesiona w skardze przyczyna kasacyjna nie została wykazana, a skarżący nie podjął nawet próby przekonania Sądu Najwyższego, że zaskarżony wyrok jest oczywiście błędny, co nie tylko zdaniem skarżącego jest widoczne prima facie, w związku z czym musi być wzruszony.
Tymczasem skarżący skupił się na krytyce i podważaniu ustaleń oraz oceny dowodów, co nie prowadzi do wykazania oczywistej zasadności skargi, zwłaszcza że jest w postępowaniu kasacyjnym w ogóle niedopuszczalne (art. 398 3 § 3 k.p.c.).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398 9 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 398 21 i art. 391 § 1 k.p.c. jw ał
