Postanowienie Sądu Najwyższego z 12 lipca 2007 r.

Sygn. akt III CSK 160/07 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku AM przy uczestnictwie [...] o stwierdzenie nabycia spadku po RD, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 22 marca 2006 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 22 marca 2006 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację wniesioną przez wnioskodawczynię od postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia 28 lipca 2005 r. w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po RD.

Wnioskodawczyni AM zaskarżyła w całości postanowienie Sądu Okręgowego skargą kasacyjną. Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 952 § 1 k.c. w związku z art. 948 k.c. Ponadto wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz uchylenie postanowienia Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać - obok oznaczenia orzeczenia, od którego została wniesiona (ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub części), przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia, wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany - także wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie.

Wszystkie te wymagania mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

Każde wymaganie przewidziane w art. 3984 § 1 k.p.c. ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, ze względu na związek z tzw. przedsądem, musi ściśle nawiązywać do przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. To oznacza, że wnoszący skargę kasacyjną powinien wykazać - w formie wyodrębnionego wywodu prawnego - że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 135).

W skardze wniesionej przez wnioskodawczynię znalazł się wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, jednak nie został on należycie uzasadniony. Nie można uznać za wystarczające stwierdzenia, iż „prawidłowa 3 bowiem ocena oraz tłumaczenie okoliczności, treść i woli spadkodawczyni RD zawartych w dniu 1 listopada 2002 r. w oświadczeniu wobec trzech osób pozwala na uznanie, że oświadczenie to stanowiło testament szczególny ustny.”

Przytoczone stwierdzenie skarżącej nie spełnia wymagania przewidzianego w art.

3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (3986 § 3 k.p.c.).