Postanowienie Sądu Najwyższego z 30 listopada 2016 r.

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Powódka K.R. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 kwietnia 2016 r. zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 lutego 2015 r. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty ma twierdzeniu, iż występuje istotne zagadnienie prawne uzasadniające zastosowanie rozszerzającej wykładni prawa, ”… a w szczególności postanowień art. 417 2 k.c., przy ustalonym stanie faktycznym sprawy przez Sąd Apelacyjny, jako niezawinionym zachowaniu powódki, która w żaden sposób nie mogła uniknąć zderzenia z drzewem, w wyniku którego odniosła bardzo ciężkie obrażenia ciała, jako użytkownik drogi publicznej …poruszając się po niej z pełnym zaufaniem, że korzysta z pełnego bezpieczeństwa na niej, którą powinien zapewnić Skarb Państwa - Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe M ..

Zakładając nawet, że miało miejsce zgodne z prawem - wykonywanie władzy publicznej, to jednak stan faktyczny w sprawie w pełni uzasadnia przyjęcie jako podstawy prawnej, do merytorycznego rozstrzygnięcia postanowień art. 417 2 k.c., jako przepisu tworzącego podstawę do odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkodę, tytułem ochrony leżącej w interesie publicznym, a tym samym rozwoju jurysprudencji prawa pozytywnego oraz elimino wanie z obrotu prawnego orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem.” Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowiskiem, jeżeli skarżący jako przesłankę uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazuje występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien zagadnienie to przedstawić z przez jego sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, przytoczyć argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych, a także wykazać, że jest to zagadnienie, którego rozwiązanie jest istotne nie tylko dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, lecz także dla praktyki sądowej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSCN 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 3 października 2002 r., II CKN 447/01, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl.; z dnia 18 września 2012 r., II CSK 179/12, niepubl.; z dnia 24 kwietnia 2014 r., II CSK 600/13, niepubl.).

W niniejszej sprawie nie zachodzi wskazana przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sąd drugiej instancji odniósł się do możliwości przyznania odszkodowania na zasadzie słuszności na podstawie art. 417 2 k.c. podkreślając, że szkoda nie została wyrządzona przez wykonywanie władzy publicznej. Tymczasem uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania koncentruje się na bezspornych okolicznościach faktycznych dotyczących samego wypadku i jego bardzo dotkliwych dla powódki skutków, a poza odwołaniem się do ogólnych klauzul w postaci „ochrony interesu publicznego „i, „rozwoju jurysprudencji prawa pozytywnego” nie wskazuje konkretnej argumentacji prawnej odnoszącej się do wskazanej wyżej rzeczywistej przyczyny niezastosowania art. 417 2 k.c., która mogłaby prowadzić do rozbieżnych ocen prawnych, a tym samym uzasadniać rozpoznanie skargi przez Sąd Najwyższy.

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym. Służy przede wszystkim ujedn oliceniu orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganiu sporów precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla rozwoju prawa i judykatury sądowej. Dlatego tak ważne jest przedstawienie takiej prawnej argumentacji, która usprawiedliwiałaby przyjęcie przez skargi kasacyjnej do rozpoznania Sąd Najwyższy Konkludując trzeba przyjąć, że w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżącego przesłanka opisana w art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.

Mając powyższe na u wadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 9 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uwzględniając charakter dochodzonego roszczenia, trudną sytuację osobistą i materialną powódki Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 2, 398 21 k.p.c. odstąpił od obciążania powódki kosztami postepowania kasacyjnego. jw