Postanowienie Sądu Najwyższego z 14 grudnia 2016 r.

Postanowieniem z dnia 5 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w K. - w sprawie o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku - oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia 23 czerwca 2015 r. Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego wykładni art. 945 § 1 k.c. oraz związanego z nim obowiązku sądu dokonania ustaleń i oceny opinii biegłego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zarzuty podniesione w ramach podstawy kasacyjnej, jak też uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, są „ukrytą” krytyką dokonanych przez Sądy meriti ustaleń oraz oceny dowodów. Skarżący, zarzucając obrazę art. 945 § 1 k.c., w istocie zarzucił „nieuwzględnienie wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności oraz ocenę (…) materiału dowodowego bez jego wszechstronnego rozważenia”. Podjęcie krytyki ustaleń i oceny dowodów w ramach zarzutów naruszenia prawa procesowego jest oczywiste, skoro jako naruszony powołano art. 233 § 1 k.p.c. Takie zabiegi rozmijają się jednak z istotą postępowania kasacyjnego i są niedopuszczalne (art. 398 3 § 3 k.p.c.). Ponadto w uzasadnieniu przyczyny kasacyjnej nie ma argumentów jurydycznych dotyczących wykładni art. 945 § 1 k.c., lecz zarzuty dotyczące „sposobu” dokonywania ustaleń oraz kryteriów oceny dowodów.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398 9 § 2 k.p.c.). jw