Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 13 marca 2017 r.

Sygnatura III CSK 308/16. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt III CSK 308/16

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 13 marca 2017 r. SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku K. K. przy uczestnictwie K. K. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 marca 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w N. z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt III Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego do orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w N. w sprawie o podział majątku wspólnego oddalił apelację uczestnika od postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego w N. z dnia 10 grudnia 2015 r. Uczestnik wniósł skargę kasacyjną, wskazują na potrzebę wykładni art. 43 § 2 k.r.o. w kontekście spraw odnoszących się do majątków o wartości wielu milionów złotych wypracowanych przez jednego z małżonków.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c. powołana przez skarżącego przyczyna kasacyjna. Jeżeli skarżący wskazuje jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występowanie w sprawie potrzebę wykładni przepisów, to powinien wykazać jakie poważne wątpliwości prawne budzi ta wykładnia i z czego one wynikają.

Wykładnia art. 43 § 2 k.r.o. jest ugruntowana, zarówno w orzecznictwie jak i piśmiennictwie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 28 kwietnia 1972 r., III CRN 626/71, nie publ., z dnia 30 listopada 1972 r., III CRN 235/72, OSNCP 1973, nr 10, poz. 174, z dnia 26 listopada 1973 r., III CRN 227/73, OSNCP 1974, nr 11, poz. 189, z dnia 2 października 1997 r., II CKN 348/97, nie publ., z dnia 21 listopada 2002 r., III CKN 1018/00, nie publ., z dnia 24 kwietnia 2013 r., IV CSK 553/12, OSNC - ZD 2014, nr B, poz. 24). Ogólna wartość majątku wspólnego zasadniczo nie może wpływać na zmianę tej wykładni, nie stanowi bowiem „ważnego powodu” w rozumieniu tego przepisu, podobnie jak wartość niska lub umiarkowana. Istotne są wyłącznie kwestie aksjologiczne, w tym dobro rodziny.

Poza tym, małżonkowie zamierzający ukształtować swój ustrój majątkowy w sposób odbiegający od ustroju ustawowego określonego w art. 43 § 1 k.r.o., np. z tego względu, że wkład jednego z nich do majątku wspólnego jest lub będzie nieproporcjonal nie duży, mogą uczynić to zawczasu – w zasadzie w dowolny sposób – w drodze tzw. umów małżeńskich.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398 9 § 2 k.p.c.). aj

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.