Sygn. akt III CSK 417/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 13 czerwca 2017 r. SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku M. S. przy uczestnictwie A. O. i M. O. o zniesienie współwłasności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestników kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w K ., w sprawie o zniesienie współwłasności, zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 2 grudnia 2014 r. Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego zasad zachowania rzetelnego procesu. Jednocześnie wskazał, że skarga jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zagadnienie prawne mające uzasadnić przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostało sformułowane w sposób ogólnikowy oraz daleki od zasad poprawnej argumentacji jurydycznej. Również ogólnikowo sformułowano podstawę kasacyjną, czyniąc to w sposób praktycznie uniemożliwiający kontrolę kasacyjną. Treść skargi wskazuje, że jej rzeczywistą przyczyną - nieprzewidzianą jednak przez art. 398 8 § 1 k.p.c. - jest niezadowolenie z treści orzeczenia oraz krytyka ustaleń, co jest w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 398 2 § 3 i art. 398 13 § 2 k.p.c.). Brak także podstaw do przyjęcia, że skarga jest uzasadniona w sposób oczywisty. Skarżący nie wykazał, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy ( por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398 9 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 13 § 2, art. 391 § 1 i art. 393 21 k.p.c. jw
